Gisteren hield ik me bezig met de aller, aller, allerlaatste uitdaging van de lijst: het bereiden van een 6-gangendiner met bijpassende wijnen. Maar wie mijn uitdagingen gevolgd heeft, weet ondertussen wel dat ik uit elke opdracht álles probeer te halen. En dus werden het per ongeluk zeven in plaats van zes gangen en evenzoveel wijnen.
Omdat maar weinig informatie was blijven hangen van de wijncursus die ik volgde, riep ik voor deze opdracht de hulp in van Onno Kleyn. Ja, die wijnschrijver van de Volkskrant, de wijngidsen, de kalender én de workshops culinair schrijven. Hij nam de tijd om mij te helpen en na wat e-mailberichten over en weer lukte het me de juiste wijnen bij de gerechten te kiezen én andersom, want ik had ook nog een aantal wijnen staan die ik graag wilde gebruiken voor deze opdracht.
Het was de grande finale van de 30 uitdagingen. Het was de laatste en ik zou het vóór de deadline, vóór 14 augustus, mijn 31e verjaardag, gaan halen. Technieken en producten die ik het afgelopen jaar leerde kennen, verwerkte ik in het menu. Ik deed verschillende keren boodschappen deze week, ik kwam zelfs drie keer bij de slijter (ze had weleens gekker gezien, zei ze). Ik kocht nog wat extra servies. En uiteindelijk besloot ik een dag van tevoren toch nog mijn hoofdgerecht te wijzigen. Op zaterdagmorgen had ik alle ingrediënten in huis. Het menu zat volledig in mijn hoofd en lag voor de zekerheid ook nog eens met aantekeningen in de keuken. ‘s Morgens om 11 uur was mijn voorbereiding in de keuken al klaar. Er was een tafelschikking (ook als je met 4 personen bent is dat belangrijk), er waren verschillende wijnglazen. De vaatwasser was leeg, de wijn stond koud. Ik kon nog lekker van de zon genieten, een borrel drinken, wachten tot het half 7 werd. Wat mij betreft kon het feest beginnen.
De gasten waren op tijd en we begonnen direct met wat hapjes en een glaasje cava. Ik was ongelofelijk relaxt, genoot gewoon van een gezellige avond, had alles onder controle en ging af en toe de keuken in om iets af te wassen of om een gerecht af te maken. Helemaal tevreden ben ik eigenlijk zelden, en hoewel ik de heek iets te droog vond, de lende iets te ver doorbakte en het dessert te krachtig was voor de dessertwijn (Onno waarschuwde me nog), was ik toch ontzettend trots op het resultaat. Het tempo was prima, we aten heerlijk, de wijn smaakte goed. En ik leerde zelfs ook nog blauwschimmelkaas te waarderen.
Dit was de laatste uitdaging. De laatste van 30 leerzame opdrachten. Ik ben nu echt helemaal klaar.
En nu? De keuken van vloer tot plafond schoonmaken, voorraadkasten opruimen, servies uitzoeken. En hoe ik nu verder ga en wat de leukste, de mooiste, de engste en de meest leerzame waren, dat horen jullie morgen.










Na de vierde gang werd het te donker (en te gezellig) om goede foto’s te maken…
Twee gerechten van gisteren wil ik jullie niet onthouden: die van de meloensoep en die van de gefrituurde mosselen. De meloensoep was een heerlijk verfrissend tussengerecht en hierover waren we alle vier erg enthousiast. De mosselen bereidde ik nooit eerder op deze manier en vond ik ook erg smaakvol en een heel leuk hapje. Ook mensen die niet zo dol zijn op mosselen, zullen dit een lekkere bereiding vinden, omdat je de ziltige smaak wat verbergt door het frituren.
Meloensoep
Dit recept staat op de site van Onno Kleyn. Lees hier het verhaal dat bij het recept hoort en de reden dat ik nu ik het geweldige Sardinië bezocht heb, niet naar het nog groenere Corsica wil gaan.
Voor 4 kleine porties:
- 2 rijpe cantaloupe meloenen
- snuf chilipoeder
- halve theelepel geraspte gember
- snuf zout
- eetlepel citroensap
Garnering:
- 2 plakjes Parmaham, heel dun gesneden
- 2 blaadjes basilicum, in dunne reepjes
- klein sjalotje, gesnipperd
Pureer het vruchtvlees van de meloenen. Meng dit met de andere ingrediënten en breng op smaak met meer gember, citroen of zout naar wens. Zet minstens een uur in de koelkast om goed te koelen. Schenk in kommen. Verdeel de ingrediënten voor de garnering over de soep.
Gestoomde en gefrituurde mosselen
Als hapje voor 4 personen:
- 750 gram mosselen
- eetlepel olijfolie
- 2 eetlepels bladpeterselie, fijngesneden
- halve rode peper, fijngesneden
- teen knoflook, fijngesneden
- snuf verse peper
- 100 ml droge witte wijn
- ei, losgeklopt
- paneermeel (of vers oud broodkruim)
- verse citroensap
- frituurolie (ik raad je aan om te frituren in een dichte (friet) pan), omdat het anders teveel spettert
Spoel de mosselen af en controleer of er geen slechte inzitten. Mosselen die open staan, moeten, door er een tik op te geven, weer dicht gaan.
Doe een eetlepel olijfolie in de (mossel) pan, verwarm het vuur halfhoog en voeg de rode peper en knoflook toe. Bak een minuut. Voeg nu de mosselen, de wijn, de zwarte peper en de helft van peterselie toe, doe het deksel op de pan en stoom 5-7 minuten tot de schelpen van alle mossels open staan.
Verwarm de frituurolie tot 175 graden.
Haal de mosselen uit de schelpen en haal ze eerst door het ei en daarna door het paneermeel. Frituur de mosselen, in kleine porties, 2 minuten.
Besprenkel de gefrituurde mosselen met het citroensap en bestrooi met de rest van de bladpeterselie.
11 reacties
Trackback e pingback
-
Dubbel feest en tja, dat was het dan… | Smaakmaakster
[...] Nog één keer, mijn uitdagingen op volgorde van uitvoeren: meedoen met een foodblogevent, mayonaise maken, 4 gangen voor 10 ...


@Fragrances: Dankjewel! Zo smaakte het ook!
Heel knap van je! Ziet er voortreffelijk uit :)
@Floor: Jeeh! Dankjewel!
@Sas: Oke, oke, oke, misschien moet Corsica toch maar een kans krijgen ;-) Dankjewel!
@Els: Wat leuk dat je nu reageert en heel erg bedankt voor de complimenten! Wat maak je zelf mooie foto’s trouwens!
@Kelly: Haha, sorry, we hebben maar vier eetkamerstoelen (ja, echt!) en om nu de hele avond op een tuinstoel te zitten… Dank!
@Nina: Ook jij bedankt! Haha, ook al pro-Corsica. Misschien komt het doordat ik niet zoveel heb met de Franse taal en de Franse keuken en des te meer met de Italiaanse keuken en Italiaans mooier vind klinken. Oké, dit klinkt suf, ik moet maar gewoon een keer naar Corsica.
Ziet er uit als een heerlijk menu! Ik denk niet dat ik dat zo relaxt hadden kunnen doen een 6 gangen diner maken. Ik ben het trouwens ook niet eens wat betreft Corsica, het is een heerlijk eiland! Het eten is een combi van Frans en Italiaans met ook typische heerlijke Corsicaanse gerechten. Ik denk zelfs dat de natuur nog wat indrukwekkender is dan op Sardinië. Het is ook een heerlijk rustig eiland!
YAY: het zit erop! Het menu ziet er heerlijk uit – toch jammer dat ik niet meer kon aanschuiven ;-)Fijn dat het zo’n relaxte avond was!
Liefs & a thumbs up vanuit Kell’s Kitchen
Gefeliciteerd met het volbrengen van je lijst met uitdagingen! Ik ben al heel lang een stille maar trouwe meelezer en wilde je toch even laten weten dat ik met heel veel plezier je blogs heb gelezen! Goed gedaan!
Dat lijkt me een heerlijk menu!
Wat Onno zegt over Corsica is trouwens helemaal niet waar! Ik heb er fantastische vakantieherinneringen aan en herinner me net wel vooral het heerlijke eten. Een ideale combinatie van de Franse en Italiaanse keuken, geweldig! Nee echt, laat je niet afschrikken, Corsica is super!
Jeeeeeeh je hebt het (natuurlijk) gehaald! Goed hoor :)
Xx
@Els: Dat is lief van je, bedankt! Ik kan me nog weleens druk maken om dingen, maar gisteren was ik echt belachelijk relaxt. Morgen meer over nieuwe uitdagingen…
Eigenlijk had ik niet anders verwacht maar… je hebt het geweldig gedaan, je krijgt grote schouderkloppen van me :)
En je kunt er ook zo van genieten he als het gaat zoals gehoopt. Straks maar weer op zoek naar nieuwe uitdagingen!