posted by on Recepten, Snel, Vega, Zoet

4 comments

Als ik interviews met koks of culinair bloggers mag geloven, zijn de meeste mensen die ‘iets met eten doen’ geïnspireerd door één van hun grootouders, hun vader, maar toch meestal door hun moeder. Bij mij ligt dat iets anders.

Mijn moeder, hoe lief ook, heeft niks met koken. Zij verwondert zich er nog steeds over dat mijn zus en ik (en tegenwoordig ook mijn broer) met zoveel plezier in de keuken staan en daar de meest bijzondere dingen klaarmaken. Thuis at ik aardappels, vlees, groente en soms iets spannends zoals spaghetti of een vlaflip. Qua kruiden en specerijen kwamen we niet verder dan peper, zout en wellicht wat kerrie. Mijn vader kwam na een reis nog weleens terug met een culinair idee met paksoi of iets anders wat we niet kenden, maar wij (twee pubers en een bijna-puber!) waren daar niet echt voor te porren.

Ik vermoed dat we geen dankbare eters waren. Ik rook aan dingen en als de geur me niet beviel, at ik het niet. Ik herinner me komkommers die nog in mijn mond zaten omdat ik ze niet door wilde slikken, terwijl ik al bezig was met mijn toetje, yoghurt. En het meest vieze vond ik stamppot andijvie, waarvan mijn moeder dan de provincie Zeeland op mijn bord namaakte, zodat ik het toch opat. Eilandje voor eilandje, voor eilandje, voor eilandje.

Dus ja, mijn ouders zijn geen culinaire wonders, maar ik werd ook pas laat een dankbare eter. Vanaf mijn achttiende ging ik koken uit kookboeken, reisde ik meer, ontdekte ik andere smaken en merkte ik hoeveel voldoening koken voor anderen me gaf.

Vandaag bestaat delicious. (waarom eigenlijk die punt achter de naam?) magazine exact 5 jaar. In mijn kast staan alle nummers, behalve die van september 2008. Vermoedelijk is die uitgeleend en nooit meer teruggegeven, omdat er een onmogelijk lekker recept in staat.

Door delicious. leerde ik welke gouden smaakcombinaties er zijn, ken ik de kookkunsten van de dames van Bismilla Arabia, heb ik genoten van de avonturen van Sylvia Witteman in de VS, kookte ik de makkelijke recepten voor doordeweeks, ontstond er een lijst van restaurants waar ik naartoe wilde en wist ik welk kookgerei ik móest hebben. Bijna ieder recept dat ik uit Delicious. maakte was een succes. De omschrijvingen zijn zo helder en bondig, dat je eigenlijk weinig fouten kunt maken.

Inmiddels kies ik steeds meer mijn eigen weg, laat ik me inspireren, maar neem ik niet meer klakkeloos over. Ik ben creatiever, ga vaker voor mijn eigen ideeën. Maar toch ben ik weer blij als delicious. in de brievenbus ligt. Want delicious. is de afgelopen vijf jaar eigenlijk een beetje mijn culinair opvoeder geweest.

Hopelijk blijft dit magazine nog lang bestaan. Om mij en anderen te inspireren, te verleiden en op te voeden.

Gefeliciteerd!

Chocoladepudding

Dit is een nagerecht dat ik ontzettend vaak gemaakt heb. Het komt uit de Delicious. van november 2007. Het is een ongelofelijk simpel recept en te maken met ingrediënten die ik altijd in huis heb.

Voor 3 (of 4 kleinere) puddinkjes:

  • 100 gram boter
  • 150 gram pure chocolade
  • 30 gram fijne kristalsuiker
  • 1 ei
  • 1 eidooier
  • eetlepel gehakte amandelen of amandelschaafsel

Verwarm de oven voor op 180 graden (hete lucht). Smelt de chocolade met de boter au-bain-marie. Laat licht afkoelen.

Vet de schaaltjes in met wat boter. Klop de ei, eidooier en de suiker tot het licht en dik is. Spatel de chocolade erdoor. Schenk in de schaaltjes. Zet vijf minuten in de oven. Strooi nu de amandelen erover en zet nog 5-7 minuten in de oven. Laat een beetje afkoelen. Ook lekker met een bolletje ijs.

Tags: ,

4 reacties

  1. Smaakmaakster
  2. Es

Trackback e pingback

  1. Geven en ontvangen – foodblogevent december | Smaakmaakster
    [...] een ticket naar New York, van Delicious. magazine het ontbrekende nummer naar aanleiding mijn blogartikel over hen, van mijn ...

Plaats een reactie