Kikkererwten, je moet er van houden… Kikkererwten hebben een beetje een vreemde structuur. Ze zijn een beetje melig. De naam doet vermoeden dat je iets dierlijks eet. Ik kan me voorstellen dat niet iedereen ze lekker vindt.
Ik hou er echter wel van. Kikkererwten zijn namelijk gezond. In kikkererwten zit zink, vitamine B en ijzer. Je wordt er dus enorm sterk van. De naam kikkererwten -of chickpeas in het Engels- komt helemaal niet van een kikker, maar van het Franse chicer en het Latijnse cicer, wat gewoon een plantengeslacht is. Het fijne van kikkererwten vind ik dat je ze als basis voor van alles en nog wat kunt gebruiken. Met flink wat kruiden heb je al een leuk, simpel en gezond bijgerecht voor de barbecue.
Kikkererwten-kruidensalade
Als bijgerecht voor 6-8 personen:
- groot blik kikkererwten (800 gram, uitlekgewicht ongeveer 450 gram)
- 2 eetlepels fijngesneden peterselie
- 2 eetlepels fijngehakte koriander
- 30 gram geraspte parmezaan of pecorino
- 2 eetlepels olijfolie
- 2 eetlepels limoensap
- flink peper en zout
Bereiding:
Doe de kikkererwten in een vergiet, spoel ze af onder de kraan en laat goed uitlekken. Doe de kikkererwten met de rest van de ingrediënten bij elkaar in een grote kom. Voeg peper en zout naar smaak toe. Roer voorzichtig door en zet het daarna minstens een half uur in de koelkast zodat de smaken goed intrekken. Serveer koud of op kamertemperatuur.
Smaakmaakster.nl bestaat nu meer dan een week. Toen ik twee weken geleden begon met dit project, had ik nog geen idee wat het ging worden. Op het moment dat de website vorm kreeg, mijn plan (dertig opdrachten) duidelijker werd en ik mijn eerste recepten ging posten, werd ik blij. Heel blij. Want de opmaak van de site vind ik mooi, de reacties zijn positief én er is nu één plek waar ik straks mijn fijnste recepten kan terugvinden.
Wat mijn week fantastisch heeft gemaakt zijn vooral de reacties van vrienden, familie en collega’s. Het is zo gaaf om te horen dat mensen mijn site mooi vinden, dat ze Smaakmaakster liken op Facebook, of dat ze laten weten dat ze zelf ook graag koken of mijn enthousiasme aanstekelijk vinden. Heel erg bedankt voor alle complimenten en de aanvulling op de uitdagingen. Mijn zus en vriend mogen kritische noten laten horen: over de hoeveelheid tijd die ik in Smaakmaakster.nl stop, de opmaak, de verhaaltjes en de recepten, de typefouten. Van de rest probeer ik me niets aan te trekken.
De hoogtepunten tot nu toe: mensen die smaakmaakster liken op Facebook terwijl ik hen niet ken, collega’s die vertellen dat ze al een recept hebben gemaakt of klaar gaan maken, mijn ouders smaakmaakster.nl zien bekijken.
Er zijn ook al dieptepunten in mijn blogcarrière. Ik ga elke avond te laat naar bed, omdat ik toch nog iets af wil maken op de site. Ik word elke dag heel vroeg wakker met allerlei ideeën waardoor ik niet meer kan slapen. Ik maak dus al 2 weken lang nachten van een uurtje of 5 slaap. Ook foto’s die verspringen op de site of foto’s die er op sommige computers raar uitzien geven frustratie en de stomme typefouten die ik maak en waar ik overheen lees (kikkerwten). Ik vergeet volledig de tijd als ik achter de computer zit. En daardoor kom ik weer overal bijna te laat.
Het is nog even zoeken naar de juiste balans. Het schrijven van een bericht kost nu een uur tot anderhalf uur. Koken en bakken duurt veel langer, doordat ik alles moet wegen en meten en fotograferen. We eten soms dingen lauw, omdat ik nog een extra foto wil maken of omdat ik naar buiten moet met het gerecht, omdat ik daar beter licht heb. Over een paar weken heb ik iets meer tijd. Over een paar maanden een ritme. Over een paar dagen vakantie.
Zaterdag vertrekken we voor drie weken naar Californië. Niet iedereen weet dat dat één van de eet- en wijnwalhalla’s van de wereld is (samen met Italië en Frankrijk). Ik kijk uit naar rust, heerlijk eten en wijn. Tussendoor blijf ik gewoon recepten posten. Die staan namelijk al klaar om gepubliceerd te worden.
Blijf vooral reageren op de recepten, de uitdagingen, Facebook, Twitter… Ik mag van mezelf iedere drie twee dagen het internet op. Zoals ik al zei, ik zoek nog even naar de juiste balans. Jeetje, wat is dit leuk!
Fijne vakantie allemaal!
Deze cake lukt altijd. Hij rijst, hij wordt mooi bruin, hij is overal even gaar, én hij is bovendien heel lekker. Met een topping die heel gemakkelijk te maken is, ziet hij er erg feestelijk uit. Kortom, een succesrecept waarmee je gemakkelijk indruk op mensen kunt maken. En ik geef ‘m zomaar weg…
In de cake gaat geraspte kokos. Dit kun je bij de supermarkt kopen, maar het is veel goedkoper om het bij de toko of de notenboer te halen. Je betaalt dan voor een grote zak zo’n 2,50 euro, terwijl je in de supermarkt zeker het dubbele betaalt.
Door kokos aan het beslag toe te voegen, heb je minder boter nodig in vergelijking met een normaal cakerecept.
De cake die altijd lukt (met kokos en limoen)
Let op! Ik gebruik een springvorm van 20 cm. Dit is kleiner dan de gemiddelde springvorm (die is meestal een centimeter of 26). Wil je de cake groter maken, gebruik dan de dubbele hoeveelheid ingrediënten.
Voor de cake:
- 150 gram bloem
- 1 theelepel bakpoeder
- 150 gram kristalsuiker
- 120 gram boter, op kamertemperatuur
- zakje vanillesuiker
- 2 grote eieren, op kamertemperatuur
- 100 ml melk
- 50 gram gemalen kokos
- 1 tl limoenrasp
Voor de topping:
- 60 gram mascarpone
- 1,5 eetlepel poedersuiker
- halve eetlepel limoenrasp
- 1 eetlepel limoensap
- 40 gram hazelnoten, grof gehakt
- 20 gram gemalen kokos
En verder:
- bakpapier
- kwastje om in te vetten
- springvorm van 20 cm
- elektrische mixer
- spatel
Verwarm de oven (hetelucht) voor op 160 graden. Beboter de springvorm en bedek de bodem met een stuk bakpapier. Meng in een kom de bloem met het bakpoeder. Meng in een andere grote kom de kristalsuiker en de vanillesuiker met de boter met behulp van de elektrische mixer. Mix net zo lang tot het mengsel gebonden en licht is. Voeg een ei toe, mix, voeg het andere ei toe en mix opnieuw tot alles gemengd is. Schenk de helft van de melk door het beslag, mix, doe dan de helft van het bloemmengsel erbij en mix, doe dan de rest van de melk en de bloemmengsel erbij en mix opnieuw. Als alles gemengd is (niet lang door blijven kloppen), kun je de mixer opbergen.
Spatel de kokos en de limoensrasp door het beslag. Zorg ervoor dat de kokos goed door het beslag zit, maar blijf niet te lang spatelen of roeren, want daar wordt het deeg minder luchtig van. Schenk het beslag in de springvorm. Zet de springvorm in het midden van de oven en bak de cake in 50 minuten gaar. Controleer met een satéprikker of de cake gaar is. Zie je dat er nog deeg aan de prikker zit, dan laat je hem wat langer in de oven staan (evt. met aluminiumfolie over de cake, zodat hij niet verbrandt). Koel de cake buiten de oven op een rooster.
Als de cake bijna helemaal afgekoeld is, kun je de topping maken. Meng hiervoor alle ingrediënten behalve de kokos en de hazelnoten in een kom. Roer of klop tot er geen klontjes meer in zitten. Smeer met de achterkant van een lepel of een spatel dit mengsel op de cake. Dat hoeft niet heel netjes, want de noten en de kokos komen er nog op.
Ondertussen verwarm je in een koekenpan de kokos. Let hierbij heel erg goed op, want de kokos verbrandt snel. Als de kokos een beetje bruin is, zet je het weg in een kommetje (als je het in de pan laat staan, verbrandt het alsnog). Je kunt het nu over de cake met mascarponetopping strooien. De hazelnoten rooster je nu ook in het pannetje tot ze een beetje bruin zien en ook die strooi je over de cake. Ze blijven niet altijd goed zitten, maar het ziet er wel prachtig uit. Serveer de cake afgekoeld of nog een beetje lauw. Je kunt hem in folie of in zo’n echte cakedoos nog een dag of twee bewaren.
Dit recept is gebaseerd op een recept van epicurious.com.
Onze eerste aardbei. Jeeh!
Op ons balkon staat een bak met aardbeienplantjes. Deze week ontdekten we onze eerste zelfgekweekte aardbei. Jeeh! Jamie Oliver liet ooit in één van zijn programma’s zien hoe je gemakkelijk thuis rode pepers kon kweken. Ik heb vervolgens 3 jaar lang een potje water met een groen takje en wat zielige blaadjes water gegeven in de hoop dat er een rode peper aan ging groeien, maar het is nooit wat geworden. Vóór mijn laatste verhuizing, vorig jaar zomer, heb ik hem opgegeven en in de vuilnisbak gegooid.
Deze aardbei wordt mijn eerste zelfgekweekte voedsel ooit. Het voelt goed. Hij zal vast heel lekker smaken. Intussen heb ik een heleboel dingen bedacht die ik met deze aardbei kan maken. Terwijl ik wacht tot er meer rijp zijn, heb ik een bakje gehaald bij de groenteboer, zodat ik toch alvast aan de slag kan met al die ideeën.
Mascarpone met rode vruchten
Voor 2 personen:
- 125 gram mascarpone
- 75 ml magere yoghurt
- 1 eetlepel poedersuiker
- 1,5 eetlepel frambozenjam
- 10 kleine aardbeien, gewassen, kroontje verwijderd
- handjevol rode bessen, gewassen en van steeltje verwijderd
Klop de eerste drie ingrediënten samen in een kom tot er geen klontjes meer in zitten. Spatel hier voorzichtig de frambozenjam door. Het heeft niet helemaal gemengd te zijn. De strepen jam geven juist wel een mooi effect. Schep het mengsel in 2 glazen en laat het een kwartier opstijven in de koelkast.
Leg het fruit op het mascarponemengsel en serveer direct.
De basis van dit dessert kun je aanvullen met verschillende vruchten. Ik heb aardbeien en rode bessen gebruikt, maar je kunt ook voor nectarines, perziken of ander zomerfruit kiezen.
In deze salade wordt sumak gebruikt. Sumak is een gemalen besje met een beetje een zurige smaak. Je kunt het vervangen voor citroensap, maar dan mis je het pittige ervan. Sumak is te koop bij Turkse of Marokkaanse winkels.
Turkse tomaten-kruidensalade
Voor 2 personen:
Salade:
- handvol rucolasalade
- 2 trostomaten, in grove stukken gesneden
- 1 bosuitje, in dunne ringetjes wit én groen zover mogelijk gebruiken
- 1 eetlepel fijngesneden munt
- 2 eetlepels fijngesneden platte peterselie
- 1/3 komkommer, in de lengte in vieren, daarna in dunne plakjes
- 1/4 rode peper, zaadlijsten verwijderd, fijngesneden (of minder, als je niet van pittig houdt)
- 1 eetlepel kappertjes, afgespoeld onder de kraan
Dressing:
- 3 eetlepels olijfolie
- 1 eetlepel limoensap
- 1 eetlepel balsamicoazijn
- rasp van een halve limoen
- versgemalen zwarte peper en zout (naar smaak)
- een mespunt sumak
Bereiding:
Verwijder van de tomaten zoveel mogelijk het vocht, zodat de salade niet te nat wordt. Dit kun je gewoon met je vingers doen. Meng de ingrediënten voor de salade voorzichtig in een grote kom door elkaar.
Meng in een kleine kom de ingrediënten van de dressing door elkaar.
Besprenkel de salade met de dressing naar smaak (ik gebruik niet alles). Zet de salade nog een kwartier in de koelkast zodat de smaken goed mengen.
Lekker met een goed stuk vlees, kebab of gewoon los, als lunch bijvoorbeeld.
Zelf burgers maken is ontzettend gemakkelijk. Het enige wat je nodig hebt, is een fatsoenlijke keukenmachine en wat kruiden. Als basisproduct kun je vis of gehakt gebruiken, maar ook met kip kun je heerlijke burgers maken. Deze burgers hebben een Aziatisch tintje door het gebruik van limoen, koriander en munt.
Aziatische kipburgers
Voor 2 personen:
De burgers:
- 2 kipfilets (als je goedkope kipfilet gebruikt, zul je merken dat de burgers veel ‘natter’ zijn, dat is eigenlijk niet de bedoeling)
- 1 bosuitje, fijngesneden
- halve rode peper, fijngesneden (gebruik minder als je niet van pittig houdt)
- rasp van een halve limoen
- 1 eetlepel limoensap
- 1 eetlepel gehakte koriander
- 1 eetlepel gehakte munt
- 1 eetlepel sesamzaad, geroosterd
- snuf zout
Beleg:
- handje veldsla of ijsbergsla
- harde broodjes, vers of afbakken volgens verpakking
- kwart komkommer, in schuine plakken gesneden
Evt:
- 3 el mayonaise
- 1 el limoensap
- peper en zout
Benodigdheden:
- keukenmachine
- elektrische grill, grillpan of koekenpan
Bereiding:
Snijd de kipfilet in stukken. Meng de kipfilet met alle andere ingrediënten voor de burgers in een keukenmachine en snijd alles fijn. Vorm met de handen burgers, 2 grote of 4 kleine. Zet ze even weg in de koelkast om op te stijven.
Bak de burgers op middelhoog vuur in een grillpan of koekenpan. Zelf gebruik ik een elektrische grill. In ongeveer 10 minuten moeten ze gaar zijn. Bak ze niet te ver door, want dan worden ze droog.
Beleg het broodje met wat sla en een paar plakjes komkommer. Leg daarop de burger. Als je dat lekker vindt, kun je er nog mayonaise gemengd met limoensap, peper en zout op doen.
Iedereen heeft guilty pleasures, van die dingen die je fijn vindt, maar die je liever niet met anderen deelt. Ik hoorde net op 3FM de rubriek ‘Schaamplaat’. Eén van de schaamplaten van 3FM presentatrice Roosmarijn Reijmer is Mannenkoor Karrespoor – Mooi Man. Fantastisch!
Ook qua eten hebben we zo onze rariteiten. Ik ben hard aan het nadenken over die van mij. Echt heel bizarre of slechte eetgewoontes heb ik niet. Waar ik niet vanaf kan blijven, is noten. Iedere week haal ik zakken vol op de markt. Mijn favoriet zijn de ongezouten geroosterde amandelen. Daarnaast vind ik pecannoten, gesuikerde amandelen en pinda’s, pepitamix, studentenhaver, alle sojacrackerdingen en macademia’s erg lekker. Ik gebruik noten veelvuldig als ik bak of kook. Hazelnoten en pijnboompitten zul je regelmatig terugvinden in mijn recepten.
Maar wat ik nu ontdekt heb, is het ultieme snackje voor bij een glas wijn. In mediterrane landen blijkbaar al lang populair, maar ik had het nog niet ontdekt: geroosterde en gezouten maiskorrels. We kwamen ze tegen op vakantie. Bij de plaatselijke Jumbo heb ik ze inmiddels ook gevonden bij de exotische producten. Ze lijken me best gezond.
Oh ja, boterhammen met pindakaas en hagelslag. En dat ik soms zo veel zin heb ik een boterham, dat ik niet wacht tot hij ontdooid is en ik hem nog halfbevroren opeet. En knakworstjes met curry.
Het eerste recept wat ik hier neerzet, is het recept van het gerecht van de startpaginafoto van smaakmaakster.nl. De foto heb ik zelf gemaakt, maar hij lijkt op de foto uit magazine delicious. waar het recept vandaan komt. Alle credits voor delicious. dus!
Garnalenfajita’s met pittige avocado-tomatensalsa
Een erg gezond recept: garnalen zijn vetarm, olijfolie heeft geen slechte verzadigde vetten en avocado, tomaat en limoen bevatten ook veel gezonde stoffen.
Ik vind dit zelf een heerlijk gerecht om te maken, omdat het snel te bereiden is en het ook nog eens gezond is. Je hebt maar één pan nodig, dus het geeft ook weinig rommel in de keuken.
Grote garnalen heb ik standaard in de vriezer liggen. Ik doe ze altijd in een vergiet en zet ze dan onder een straaltje koud, stromend water in de spoelbak. De garnalen worden hierdoor gelijkmatig ontdooid, zonder dat de temperatuur te snel oploopt. Vergeet ze daarna niet goed droog te deppen, want een natte garnaal is echt niet lekker.
Voor 2 personen:
- 2 el olijfolie
- halve rode ui in dunne ringen
- 1 rode paprika, zaadlijsten verwijderd, in dunnen reepjes
- 1 teen knoflook, geperst of fijngehakt
- halve theelepel korianderpoeder
- 10 rauwe grote garnalen, gepeld, darmkanaal verwijderd
- 4 bloemtortilla’s
Salsa:
- avocado, geschild en in blokjes
- grote tomaat, zaadjes verwijderd, in blokjes
- halve rode peper, zaadlijsten verwijderd, fijngehakt (als je niet zo van pittig houdt, gebruik dan minder)
- 2 eetlepels koriander
- sap van een halve limoen
Meng de ingrediënten voor de salsa voorzichtig in een kom en zet apart. Verhit de 1 eetlepel olie in een koekenpan op middelhoog vuur. Voeg de ui, de paprika, knoflook en koriander toe en roerbak een minuut of 5. Let er op dat de ui niet verbrandt. Doe de groenten over in een kom en houd warm (met aluminiumfolie of in de oven op 100 graden). Bak in dezelfde pan de garnalen op hoog vuur in de olie die nog over is. Bak ze tot ze roze kleuren, een minuut of drie. Verwarm de tortilla’s, volgens de aanwijzingen op de verpakking. Zeker niet langer, want dan worden ze taai. Meng de garnalen door het paprika-ui mengsel.
Verdeel de salsa en het paprika-ui mengsel over de tortilla’s en serveer direct.
Julie in de keuken, bezig met één van haar opdrachten: een kreeft klaarmaken
Vanaf half augustus ga ik minder werken. Ik kan dan meer tijd aan mijn grootste passie, eten, besteden. Nu ik dat aan anderen vertel, merk ik dat mensen behoefte hebben aan duidelijkheid. Mijn vage antwoord: ‘Wat ik precies ga doen, weet ik niet. Ik wil gewoon zoveel mogelijk leren over eten. Een opleiding? Nee, ik kan niets vinden wat geschikt is,’ wordt niet geaccepteerd. Zelf werd ik ook een beetje onrustig van de honderden ideeën die ik had en de tientallen die anderen opperden. Ik heb een doel nodig, een missie, een plan.
Dus ja. Die komt er. Een uitdaging. Net als vroeger, zoals bij dat programma van Angela Groothuizen, maar dan iets minder nobel, denk ik. Iets met een datum en een doel. Ik hou van uitdagingen. Ik hou ervan om dingen die ik nog niet kan, maar die wel mogelijk zijn, te leren doen of om ervoor te trainen. Dus ja.
Ik ben bijna 30. De startdatum wordt mijn 30e verjaardag. De einddatum mijn 31e. Ik zoek vóór 14 augustus 2011 (over 7 weken) 30 uitdagingen die ik in een jaar moet uitvoeren. Aan de eerste (het maken van een website), wordt gewerkt. De tweede weet ik ook: pasta leren maken van een Italiaan(se). Helpen jullie me om 28 andere uitdagingen te bedenken? Uiteraard moeten ze gerelateerd zijn aan eten, moet ik er zoveel mogelijk van leren en moet het financieel en qua tijd haalbaar zijn. Daag me uit, moedig me aan. Help!
(Ik ben natuurlijk geïnspireerd door Julie & Julia en Joy the Baker, maar dat maakt de uitdaging er niet minder op.)
