Iets ánders met rabarber.
Niet iets zoets, niet een nagerecht, geen ijsje, geen taart. Nee, ook niet in combinatie met aardbeien. Geen hangop, geen kruimelkoek, geen muffins. En zelfs geen jam.
Ik wil gewoon iets anders. Iets warms. Iets waarbij je het zuur van de rabarber niet verbloemd. Een hoofdgerecht. Bijvoorbeeld in combinatie met vlees.
Oh, een Perzisch gerecht. Wat eten de Perzen? Lam? En kan ik daar dan ook mijn eigen draai aan geven? Door wat andere kruiden toe te voegen en de bleekselderij die ik nog heb liggen te gebruiken?
Ja, lekker. Dat is het wel. Heerlijk zelfs. En ook zo lekker anders. Apart. Iets anders met rabarber.
Perzische stoofschotel met rabarber
Khoresh-e Rivas is een Perzisch stoofgerecht. Het is wat zurig, vanwege de rabarber. Zelf vond ik het een prettige smaak en een heerlijke combinatie met het kruidige lamsvlees. Wil je het gerecht toch iets minder zuur maken, voeg dan (extra) suiker toe.
Voor 2 personen:
- 15 gram boter
- eetlepel olijfolie
- ui, gesnipperd
- teen knoflook, fijngeperst of gesneden
- 400 gram lams- of rundstoofvlees, in blokjes
- halve theelepel kurkuma
- halve theelepel korianderpoeder
- flinke snuf peper en zout
- stengel bleekselderij, in stukjes van ongeveer 1 cm
- 200 gram rabarber, in stukjes van ongeveer 1 cm
- 2 eetlepels platte peterselie, fijngesneden
- 2 eetlepels munt, fijngesneden
- Evt. theelepel suiker
Verwarm de olie en boter in een pan met zware bodem. Bak hierin de ui een paar minuten glazig. Verwijder de ui uit de pan. Bak nu het vlees kort aan tot het bruin ziet. Voeg de ui weer toe, samen met de knoflook, kurkuma en koriander, peper en zout. Bak een minuut.
Voeg nu 150 ml water toe en stoof het vlees met het deksel op de pan in zo’n 2,5 uur gaar. Voeg in de laatste 5 minuten de bleekselderij en de rabarber toe. Breng nog eens op smaak met peper en zout. Roer kort voor het opdienen de peterselie, de munt en eventueel de suiker toe. Serveer met couscous of rijst.
Cupcakes, zoete broodjes, stokbroden, paasmaaltijden, Oosterscheldekreeften, asperges, ik zag het allemaal voorbij komen deze dagen. Op het internet. Want zelf had ik helemaal geen zin om iets te doen. Het was me überhaupt ontgaan dat het de bedoeling was dat ik met Pasen ‘iets leuks ging bakken’.
Op de bank liggen, in reisgidsen bladeren, films kijken, websites van restaurants bekijken, boekjes lezen. Dát was waar ik zin in had.
Totdat ik zondagavond het recept voor deze kaneelbroodjes van Levine zag. Ik stormde van de bank, Facebookte nog wat vragen over het recept naar haar en stond om half elf ‘s avonds ineens nog een deegje te kneden.
De werkbeschrijving van Levine maakte het recept tot een piece of cake. Het leukste vond ik het deeg vouwen en de plakjes boter schaven. Ik was volledig in mijn nopjes over het aanleren van deze technieken.
En natuurlijk waren de kaneelbroodjes ongelofelijk lekker. En ze verzachtten de pijn ook wel van ons bezoek aan de meubelboulevard: al voor we er aankwamen, aten we het bakje leeg. Hopelijk hadden jullie ook een fijne Pasen.
Het originele recept komt overigens hier
Een vlog maken, dat was de opdracht die ik van Sander kreeg. Volgens hem was een recept ideaal om over te vloggen, oftwel bloggen, maar dan in de vorm van een video. In een filmpje moest ik laten zien hoe ik een gerecht bereid.
Zuslief werd opgetrommeld om te filmen. De recepten kende ik uit mijn hoofd. Alle ingrediënten en het keukengerei stonden klaar. Maar tijdens het filmen bleek toch dat er niet genoeg bakjes, lepels en andere zaken in de buurt stonden. Zo ontdekte ik dat het op film toch netter is om afval in een bakje in plaats van op tafel te gooien. Ook werd ineens belangrijk hoe ik dingen vasthield, want naar de onderkant van een beslagkom kijken, dat is natuurlijk niet boeiend. En stiekem bleek ik best vaak een hand of vinger te gebruiken in plaats van een lepel of ander gereedschap. En dat kon natuurlijk niet op film.
Respect voor Rudolph, Cas, Joop, Jamie en Jeroen.
Het opnemen was zo gepiept. Maar daarna begonnen de grootste frustraties. Nooit eerder monteerde ik een filmpje. Een hoop materiaal was niet bruikbaar. Van mijzelf mocht het niet langer dan drie minuten duren. Ik wilde graag vrolijke tekstjes én een leuk muziekje op de achtergrond.
Maar waarom pakt dat programma dit bestandsformaat nu niet? Potver, waarom is deze converter niet gratis? #%$!%#!, die teksten had ik toch net veranderd? Nee! Het filmpje is niet opgeslagen, drie uur werk voor niks!
Maar uiteindelijk lukte het: één filmpje is af. De andere staat nog in losse delen op de computer. Banana bread, daar gaat het filmpje over. Mijn ontdekking van de afgelopen maand: gemakkelijk te maken en heel lekker. Helaas ziet dat beslag er niet al te smakelijk uit. Op de achtergrond hoor je het minst erge jazzy muziekje waaruit ik kon kiezen. Hopelijk stoort het je niet teveel bij het kijken.
Ik ben blij. En trots. En ik vond het best heel leuk om te doen. En nu ik weet hoe het moet, volgen er misschien meer van dit soort filmpjes…
Het geschreven recept vind je trouwens hier.
Met een schuin oog kijk ik naar Julie & Julia, de film die mij onder andere inspireerde tot het maken van een uitdagingenlijst. Ik zie en voel de wanhoop van dertiger Julie, die zichzelf uitdaagt om binnen een jaar alle recepten uit een boek van Julia Child te koken: 524 gerechten in 365 dagen.
Julie vraagt zich af of er iets beter is dan boter. Ik denk het niet. Maar zo gefrustreerd als Julie is, ben ik gelukkig niet. Mijn leven buiten de uitdagingenlijst is heel boeiend en mijn baan is gelukkig ook niet zo uitzichtloos als die van haar. En ik vraag me ook nooit vertwijfeld af of ik wel gelezen wordt, want er reageren telkens weer een hoop lieve mensen op mijn blog.
Ongeveer de helft van mijn dertig uitdagingen heb ik nu uitgevoerd. Aan de andere helft wordt hard gewerkt. Ik oefen, schrijf, plan, lees, kijk en laat me inspireren en ik heb er nog steeds alle vertrouwen in dat het me gaat lukken. Ondertussen bewandel ik wel wat zijpaden: mijn recepten staan voor de derde keer in Smultuin, ik host deze maand het foodblogevent en ik houd me veel te veel bezig met alle gezelligheid op Twitter. Soms heb ik het veel te druk. En toch, ik maak me niet meer zo druk om die uitdagingendeadline in augustus.
Van de dertig uitdagingen, was er eentje die ik niet uit kon voeren: het cateren van 35 man tijdens een familieweekend. Ik zocht daarvoor nog naar een nieuwe uitdaging. Van verschillende kanten kwamen goede ideeën: Oosterscheldekreeft bereiden, biefstuk op drie manieren klaarmaken, een picknickmand in een uur vullen, een andere cateringklus aannemen. Toch kies ik voor iets anders.
Laatst hoorde ik een collega vertellen hoe lastig het voor haar is om een glutenallergie te hebben. Hoe ze heel moeilijk spontaan ergens kan gaan eten, hoe ze altijd moet bellen als ze ergens reserveert met de vraag of er iets geregeld kan worden voor haar, hoe ze haar eigen broodjes mee moet nemen als ze een nachtje in een hotel logeert.
Omdat ik weinig weet van glutenvrij koken, lijkt het me goed dat ik me daar een keer in verdiep. Mijn vervangende opdracht wordt dan ook: verdiep je in glutenvrij koken en maak een driegangenmenu dat geheel glutenvrij is. Met de hoop dat glutenvrij over een poosje een optie is op menig restaurantmenu.
En nu terug naar Julie, die wél een kreeft klaarmaakt (en etenswaren en geld van haar lezers krijgt ;-)).
“En heb je dan ook echt iets gewonnen? Zoals bijvoorbeeld een flatscreen tv?”
“Nee, schat. Meedoen aan zo’n foodblogevent, dat doe je alleen voor de eer.
En voor de -virtuele- gezelligheid. Maar nu mag ik dus de gastvrouw zijn en het thema kiezen.”
Foodblogevent: eetliefhebbers/bloggers sturen een recept in rondom een bepaald thema, bedacht door de host van die maand, die weer aangewezen is door de host van het event van vorige maand. Heb je ‘m?
Tot een jaar geleden had ik nog nooit van een foodblogevent gehoord. Toen ik ontdekte wat het was, bedacht ik dat ik een keer mee wilde doen. Eén van mijn uitdagingen werd dan ook ‘deelnemen aan een foodblogevent’. Dat bleek super simpel en het werd dan ook de eerste opdracht die ik afvinkte van mijn uitdagingenlijst.
Vorige maand deed ik weer mee. Ik bedacht recepten voor de picknickmand van Jacobien en vandaag hoorde ik dat zij mij koos als host voor deze maand. Jeeh!
Een thema bedenken vond ik niet moeilijk. Ik heb jullie recepten namelijk heel hard nodig… Op mijn blog lijkt het alsof ik altijd heel erg verantwoord eet en kook, maar er is iets wat jullie niet van me weten:
Ik heb nog nooit alleen voor mijzelf gekookt. Echt. Nog nooit.
Koken voor mezelf vind ik suf, tijdverspilling, zonde van de moeite. Tot een paar jaar terug zorgde ik er altijd voor dat ik eters te gast had. Dan kwamen een vriend of vriendin eten, niet alleen voor de gezelligheid, maar ook omdat ik het zo verschrikkelijk vond om in mijn eentje te eten. Tegenwoordig vind ik een avondje alleen thuis zijn niet zo erg, maar ik kook nog steeds niet voor mezelf.
Maar met een vriend die erg vaak weg is voor zijn werk, ben ik dus ook erg vaak alleen thuis en dat betekent dus dat ik regelmatig iets opwarm, een boterham smeer, een eitje bak of een tosti eet. Maar als je dat een dag of tien per maand doet, dan is wordt op den duur toch wel ongezond.
En dus…
Bedenk een gemakkelijk, licht, maar voedzaam recept voor één persoon (of twee, dan eet je er gewoon twee dagen van) met weinig ingrediënten, zodat ik ook niets weg hoef te gooien, en waarbij de bereiding weinig rommel en afwas veroorzaakt
Insturen kan dit keer tot en met 26 april, 18.00 uur (ja, ik ben streng!). De volgende dag maak ik de winnaar bekend, omdat ik er daarna eventjes tussenuit ben. Tussendoor orden ik de ingestuurde recepten hier op de site.
Laat in de comments een link naar je recept op je site, of het recept zelf achter. Je kunt het recept natuurlijk ook mailen (het liefst met foto) naar mail at smaakmaakster punt nl. Zet op je eigen blog (als je die hebt) bij je recept “Inzending voor het foodblogevent april 2012″.
Ik ben erg benieuwd naar jullie inzendingen!
Edit: ik begin ondertussen te geloven dat er een verband bestaat tussen afwezige mannen en bloggende vrouwen ;-)
——————————————————————-
Binnengekomen recepten:
1. Nummer één was al snel binnen. Paul van Geur van Maillard stuurde de eerste avond al zijn recept in van een gemakkelijke spaghetti met knoflook, pepers en peterselie. Hij leerde het maken op een kookcursus. Het ziet er heerlijk én simpel uit. Bedankt, Paul!
2. Wow, dat gaat vlug, nog iemand die de eerste avond al een recept instuurt. Jessica weet hoe het is om alleen te eten. Zij heeft echter wél een hoop leuke take-aways in de buurt (Londen) waar ze terecht kan. Ook Jessica (Foxy Cooks) heeft een goed en gemakkelijk recept voor me: Soto Ayam Chicken Soup. Ik zie weinig ingrediënten en een korte bereidingstijd, ook hier word ik blij van!
3. Eveline heeft geen blog, maar stuurde via de comments haar simpele paddenstoelen-roompasta in. Perfect, want paddenstoelen zijn toevallig net de dingen die vriendlief niet eet en ik wel. Dit recept ga ik dus vast een keer klaarmaken.
Ingrediënten: 125 gram witte champignons, 125 gram bospaddenstoelen, 200 gram kip, 1 grote ui, 1/4 bouillon blokje bospaddenstoelen (of tuinkruiden bij gebrek aan bp), 1 flesje kookroom (flinke scheut), 100 ml water (of witte wijn), macaroni (15 minuten koken gaar), water voor macaroni, 1/2 el olijfolie, zout en peper. Bereiding: Snij de kip in stukjes, de ui fijn en de champignons in vieren. Zet alvast water met een beetje olijfolie op voor de macaroni. Zet een koekenpan op het vuur en fruit de ui, doe de gesneden kip hierbij en doe de champignons hierbij als de kipstukjes rondom dicht geschroeid zijn. Roerbak door totdat de champignons wat bruiner en gekrompen zijn. Verkruimel hierna het kwartje bouillonblokje over de ingrediënten in de pan. Giet hierna 100 ml water (of witte wijn) in de pan en roer door. Laat even pruttelen en giet dan een fikse scheut kookroom door het prutje. Laat dit geheel op matig vuur pruttelen. Doe de macaroni in de pan en breng aan de kook. Na ± 8 minuten saus proeven en wat zout en peper naar smaak toevoegen. Eventueel vuur hierna hoger zetten om saus wat meer in te laten dikken. Als de macaroni gaar is afgieten op bord scheppen en saus over de macaroni lepelen.
4. Denise, die van het prachtige blog The Little Things stuurde een recept in van Risi e Bisi. Een heerlijk licht recept, gemaakt van ingrediënten die ik vaak in huis heb. Erwtjes (uit de vriezer), Parmezaan (standaard in de koelkast), ui, risottorijst en bouillon. Volgens mij een fantastische combinatie, waarvan je een hele gemakkelijke risotto’soep’ maakt. Bedankt, Denise!
5. Ook Sofie en Jorrit, van het populaire Lekker en Simpel, reageerden (via de mail) positief op mijn vraag of ze een recept in wilden brengen. Sofie: “Mijn absoluut favoriete receptje, snel, eenvoudig, voedzaam en super lekker. Pasta boursin met frisse tomaat en rucola. Misschien wel wat veel ingrediënten, maar het is zo lekker!” Kijk daar is ‘ie: eenvoudige pasta met boursin.
6. Deze keer een salade met zwartoogbonen, een ingrediënt dat ik alleen maar ken van de muziekgroep en nooit gegeten heb. Een goede reden om het recept van Miranda, oftwel Inbetweenmom, die ontzettend creatief is en zichzelf Mama met de hoofdletter M noemt. Ik ben erg benieuwd hoe dit smaakt en ga het zeker een keer proberen. Bedankt!
7. Caroline, die altijd van die heerlijke dingen bakt, stuurde een recept in voor haar pasta. Ook zij kookt nooit voor zichzelf, alhoewel haar man (die verantwoordelijk is voor al die mooie foto’s op haar site) regelmatig van huis is. Als ze dan toch zin heeft in een warm gerecht, maakt ze deze venkelpasta. Eentje die ik zo durf te maken, omdat hij vol ‘gemakkelijke’ ingrediënten zit die ik in huis heb én omdat er venkel in gaat: heerlijk! Bedankt, Caroline!
8. Via de mail kreeg ik nog twee inzendingen. De eerste is van oud-collega Chris. Hij vertelde dat hij en zijn vrouw een gemakkelijke rijstschotel met kip en perzik maken. Het recept is echt heel simpel. Volgens mij maakte mijn moeder vroeger wel eens zoiets. Dat Chris zijn vrouw het absurd vindt dat hij er nog kaas over doet, snap ik trouwens wel ;-). Chris, bedankt!
Ingrediënten: 150 gr kipfilet, blikje perziken, pakje tomaten frito, sambal, ui (1 of 2), basmati of pandan rijst, knoflook. Bereiding: Rijst opzetten, de kip in stukjes snijden. Kip even in de olie aanzetten en de ui in ringen snijden. De perzik in kleine stukjes snijden. Ui bij de kip, sambal en wat knoflook naar smaak er bij doen. Op het eind, de perzik kort erbij aanbakken. Als de kip helemaal goed is, de tomatenfrito erin en vervolgens even laten koken(meestal nog minuutje of wat doorkoken). De rijst en de kip zijn meestal tegelijkertijd wel klaar.
9. Een negende inzending! Wat ontzettend leuk, dit enthousiasme voor het foodblogevent. Sandra kwam via via op mijn site terecht. Ze vond de vraag voor het foodblogevent grappig, mailde ze. Daarom stuurde ook zij een recept in. Haar simpele maaltijdsalade bevat pasta en daarnaast veel groenten. Leuk dat je de site en het foodblogevent ontdekt hebt en bedankt voor je inzending!
Ingrediënten: halve rode paprika, halve gele paprika, zak veldsla, kwart komkommer, 75 gram gekookte penne of andere pastasoort, één zakje tonijn met ovengedroogde tomaten (John West), zakje olijfolie oregano dressing (Calvé), feta kaas, pijnboompitten. Bereiding: Kook de penne volgens verpakking gaar. Snijd paprika’s, komkommer klein. Doe alles in een kom en giet de dressing erover met de fetakaas en de geroosterde pijnboompitten.
10. Nummer tien is van Antoinette die, getrouwd met een Italiaan, in Verona woont. Haar gemakkelijke streekgerechten boeien mij altijd enorm, niet alleen vanwege de recepten zelf, maar ook doordat Antoinette alles zo lekker omschrijft. Deze pesto van tuinbonen eet je gemakkelijk met pasta, op een broodje om met geroosterd vlees. Dat laatste zie ik overigens helemaal zitten. Nu. Meteen. Bedankt!
11. Op naar de twintig deelnemers! De inzending van Lies is een gemakkelijke fritatta, gemaakt in een muffinvorm. Eigenlijk kun je er elk restje groente voor gebruiken. Zij maakte er nu eentje met doperwten, munt en geitenkaas, die me heerlijk lijkt. Bedankt voor dit fijne recept én de mooie foto!
12. Ook Nina van Nina Nina Dinners & More stuurde een simpel recept in met weinig ingrediënten. Licht is het ook, haar couscous met amandelen en mango! Bedankt, Nina!
13. Een quiche van Es!. In haar factory maakt ze de meest lekkere dingen. Nu voor haar pubers en man (en hond), maar vroeger vaker voor haarzelf alleen. Volgens mij is dit een aardige vuller, haar hartige quiche met verschillende groentes. En da’s mooi, want dan kan ik de volgende dag weer gewoon een boterham smeren ;-). Es, bedankt!
14. Net terug van een paar dagen Madrid krijg ik het recept binnen van Didi. Ik kijk verlekkerd rond op haar site, die vol staat met bijzonder Spaanse recepten en zie een hoop dat ik zou willen maken. Didi kookt ook regelmatig voor zichzelf. Haar recept voor Trucha a la Navarra vind ik verrassend simpel: een visje met ham uit de oven waarbij je wat sla eet. Ik krijg bijna weer zin om alleen thuis te zijn ;-). Gracias, Didi!
15.Vlaamse Pieter blogt in het Engels over zijn passie voor eten en zijn opleiding aan Spermalie (waar ik trouwens eerst ook naartoe wilde, maar toen dat niet doorging, ontstond het idee van de uitdagingen). Zijn invalshoek voor de invulling van het foodblogevent is vrolijker dan ‘Hier zit ik dan zielig alleen op de bank, wat moet ik nu weer eens voor mezelf maken?’, maar meer ‘Heerlijk! Ik ben een avond alleen, wat zal ik eens eten?’ Zijn burger met verse salade met lof komt hier zeker een keer op tafel (of op de bank). Zonder die Duvel, maar mét een glas wit. Pierre, bedankt!
16. Brenda had nooit van het foodblogevent gehoord en doet dus voor het eerst mee, leuk! Zelf noemt Brenda haar gerecht luie pasta-pesto salade. Ook Brenda eet ‘m graag op de bank en ook op haar foto zie ik een afstandsbediening. Zo lig ik er dus de helft van de maand bij ;-). Super dat je mee hebt gedaan, hopelijk volgen er meer deelnames!
17. CuliMaantje haar blog had ik nog niet eerder gezien. Ze schrijft niet alleen maar over eten; haar weblog staat ook vol gedichten. Ze deed al eerder mee met het foodblogevent. Ze zoekt nog naar een foto, maar het recept van haar pastataart met groente in combinatie met vlees of geitenkaas, is al binnen. Leuk dat je meedoet, bedankt voor je inzending!
18. Gelukkig, ook Pauline van Uit eigen streek en Uit Pauline’s keuken zendt iets in! Na wat #spam van mijn kant, heeft ze haar recept voor een gemakkelijke pasta gefotografeerd en op haar blog gezet. Met een risotto wilde ze niet aankomen, omdat ze die al een keer gebruikte voor het foodblogevent. Vandaar haar recept papardelle met spek, paprika, tomaat en rucola. Thanks!
19. Toen ik het woord ‘koriander’ in het recept zag, was ik al om: dit ga ik een keer maken. Een omelet met garnalen, koriander en bosui. Ingrediënten die ik vaak in huis heb, omdat ik heel erg van de Vietnamese keuken hou. Het recept van Corrine van Tasty Koken gaat misschien vanavond al getest worden, bedankt!
20. Inderdaad, ik ben nogal veeleisend bij deze opdracht voor het foodblogevent: weinig afwas, weinig ingrediënten, licht, gemakkelijk, voedzaam, etc. Toch vond ik dat de tortilla van Elke wel aan deze eisen voldeed. En als ik er maar een klein stukje van eet, dan is het toch heel gezond? Elke van Kijkje in de Keuken, bedankt voor je tortillarecept!
21. Eén pan + één prei, dat is de basis voor het recept van Fatima. Een super simpel gerechtje met rijst en verschillende groentes. Op de valreep ingezonden, maar wel een fijne aanvulling op alle recepten die al binnen waren. Dank, dank, dank!
22. Hé, zoiets maak ik ook weleens, maar nooit voor mezelf, dacht ik toen het mailtje van Gabriëlla binnenkwam. Als je snapt hoe dit moet, is dit inderdaad erg simpel ook te maken. Je kunt er al je Aziatische restjes in kwijt. Zingend staat ze in haar keuken van haar healthy loempia’s. Ze stuurde zelfs een foto mee. En al lijkt de ingrediëntenlijst lang, een foodie als ik heeft (inderdaad) het meeste wel in huis. Bedankt!
Ingrediënten: 1 bos koriander, 1 bos munt, 1 bos platte peterselie, 1 rode peper, 125 gr taugé, 150 gr wortel in juliennereepjes, rijstevellen/ loempiavellen, 2 (kippen) bouillonblokjes, 1 limoen, vissaus, soyasaus. Bereiding: Kipfilet 10 minuten koken in de kippenbouillon. Doe de wortel en taugé in een ruime schaal. Koriander, munt, peterselie & peper fijnhakken en bij de taugé en wortel voegen. Kipfilet brunoise snijden en samenvoegen met de overige ingrediënten. Breng naar eigen inzicht op smaak met limoensap + rasp, vissaus & soyasaus. De vulling is nu klaar, het wordt tijd om de loempia’s te gaan vullen. Hoe? Vul een grote schaal met koud water. Doe daarin een rijstevel, laat deze +/- 20 seconden weken. Het vel moet zacht worden, maar nog wel stevig aanvullen. Als het vel te lang weekt, wordt hij te zacht en gaat hij scheuren. Haal het vel uit de schaal en leg deze op een bord of plank. Doe ondertussen het volgende vel in het water. Neem +/- een eetlepel van de vulling en leg deze in het midden van de geweekte rijstvel. Rol de onderste helft van het vel over de vulling. Vouw de zijkanten naar het midden. Rol verder op. In dit stadium kan je drie dingen doen. Je gaat door met rollen, totdat alle vulling is verwekt in de rijstevellen. In dat geval heb je de volgende dag nog te eten. Je kan de overige loempia’s natuurlijk ook invriezen. Of je maakt de hoeveelheid loempia’s die je denkt te kunnen opeten. De overige vulling kan je eten als een ‘salade’. De loempia’s worden verder niet meer gebakken. Je eet ze rauw. Lekker met een dipsaus naar keuze. Bijvoorbeeld sweet chili of hoisinsaus.
Al een paar weken geleden zag ik allerlei vrolijke tweets voorbij komen van mensen die al rabarber in huis hadden. Aangezien ik zelf ook dol ben op de rode zure stengels van de rabarberplant, vroeg ik mijn marktman iedere zaterdag of hij het ook al in zijn kraam had. Telkens was zijn antwoord: “Nee, te duur!”
Dolblij was ik toen ik vorige week ein-de-lijk rabarber zag liggen. Niet in zijn kraam, maar in de supermarkt. En ja, het was best prijzig: 3,50 euro voor vier stevige donkerrode stelen. Maar dat had ik er graag voor over, want deze rabarber gaf me nóg meer een lentegevoel dan die zon die deze week al zo lekker scheen. (En nu de zon ineens weer verdwenen is, ben ik blij met het bakje rabarberijs dat nog in de vriezer staat)
Sinds ik ontdekte hoe leuk en gemakkelijk ijs maken is, probeerde ik al een hoop variaties: sorbets, roomijs, slagroomijs, yoghurtijs. Deze keer maakte ik van de klassieke combinatie rabarber en aardbeien, drie ijsvarianten. Van zeer simpel tot erg gemakkelijk. En allemaal heerlijk van smaak.
Rabarber-aardbei (yoghurt) ijs
- 225 gram rabarber
- 150 ml water
- 150 gram suiker
- Halve theelepel citroensap
- Halve theelepel vanille-aroma
- 225 gram aardbei
- (300 gram vanille-roomijs)
- (350 gram Griekse stijl yoghurt)
Was de rabarber, verwijder evt. bladeren en de witte stukken van boven en van onderen. Snijd de rabarber in stukken van ongeveer 3 cm. Meng de rabarber met het water en de suiker, citroensap en vanille in een steelpan. Breng aan de kook en laat 15 minuten op zacht vuur staan. Roer regelmatig door. Haal van het vuur af en roer met een vork door tot de draadjes van de rabarber allemaal los zijn.
Pureer de aardbeien in een keukenmachine of snijd ze heel klein. Meng door het rabarbermengsel. Je hebt nu een rabarber-aardbeiencompote die je zo kunt eten of waar je ijs van kunt maken.
De meest simpele versie: Vermeng de afgekoelde compote met vanille-roomijs. Roer dit goed door elkaar en vries in. Roer ieder half uur even door.
Voor sorbetijs: Laat de compote afkoelen in de koelkast tot het door en door koud is. Maak het ijs nu af volgens aanwijzingen van de ijsmachine. Zonder ijsmachine: doe het mengsel over in een diepvriesbak. Zet in de vriezer. Roer na een uur om. Roer daarna ieder half uur om, om ijskristallen te voorkomen. Na ongeveer 3,5 uur eetbaar.
Voor rabarber-aardbei-yoghurtijs: Laat het mengsel uitlekken. Het sap gebruik je nu niet, maar kun je bijvoorbeeld later eten in combinatie met yoghurt en muesli. Het uitgelekte mengsel koel je goed in de koelkast. Meng dit met de Griekse yoghurt. Maak het ijs nu af volgens aanwijzingen van de ijsmachine. Zonder ijsmachine: doe het mengsel over in een diepvriesbak. Zet in de vriezer. Roer na een uur om. Roer daarna ieder half uur om, om ijskristallen te voorkomen. Na ongeveer 3,5 uur eetbaar.
Wandelvakanties, natuurvoedingswinkels, okselhaar, geitenwollensokken, Teva sandalen.
In dit rijtje had ik banana bread zo willen plaatsen. Een alternatieve, veganistische associatie had ik bij dit brood, dat eigenlijk een cake is. Ik had het nooit gegeten, ook omdat ik niet van banaan houd. En dus was er nooit een reden om bananencake te maken.
En toch. Ik ben zo verschrikkelijk nieuwsgierig. Naar álles.
Waarom zou ik dan niet iets klaarmaken waarvan ik denk dat het heel vies is, maar wat het misschien toch niet is? Ik kon het toch proberen?
Toen de bananencake bakte, dacht ik: gatver, het ruikt hier naar banaan. Maar lekker dat ie was! Niet droog en kruimelig, maar ook niet te smeuïg. Kruidig van smaak, maar ook niet té. Gezond, maar stiekem natuurlijk ook niet. En slechts een vleugje bananensmaak. En gemakkelijk te maken!
En toen bleek het ook nog eens een fantastische inzending voor het foodblog event van deze maand. Dit keer werd er niet om één, maar zelfs om drie recepten gevraagd: drie feestelijke lentehapjes voor vrienden en familie voor in de picknickmand.
Oei. Drie? Ja, drie. Dan maar naast de bananencake ook nog twee andere hapjes: de frisse mangosalade en een verfrissend drankje met gember en limoen. Allemaal voor in de picknickmand van Jacobien, die het thema van het foodblogevent van deze maand bedacht. Ik ken haar niet, maar of ze nu wel of geen okselhaar, Teva slippers of geitenwollensokken heeft, smakelijk vindt ze deze cake vast!
Bananencake (banana bread)
Baking soda (oftewel natriumbicarbonaat of dubbel bakkende soda) vind je bij de toko. Het wordt in sommige Aziatische keukens gebruikt om vlees of groenten zachter te maken, maar we kennen het ook als rijsmiddel.
Voor één cake (ongeveer 15 plakjes):
- theelepel baking soda (4 gram)
- 250 gram bloem
- kwart theelepel zout (1 gram)
- 125 gram boter
- 100 gram bruine basterdsuiker
- 2 eieren
- 375 gram gepureerde rijpe banaan
- halve theelepel kaneel
Verwarm de oven voor op 170 graden (hete lucht). Vet een cakeblik in met boter.
Meng baking soda, zout en bloem in een kom. Klop de boter met de suiker in een andere kom tot het helemaal zacht en gemengd is. Mix hierna de eieren er één voor één doorheen. Schep nu de gepureerde banaan en de kaneel erdoor. Als alles gemengd is, voeg je ook het bloemmengsel toe. Roer dit erdoor tot alles opnieuw gemengd is.
Schenk het beslag in het cakeblik in bak in het midden van de oven in ongeveer 55 minuten af.
Scheurend fondant, cake die kruimelt, veel te veel boter en suiker, Nijntje met deuken, een vulling die te stevig is voor de spuitzak, toch maar een smoother gekocht, vier dagen kleurstof aan mijn handen, vormpjes die al zo hard zijn dat ze niet meer meebuigen op de taart, aanwijzingen van Pauline opgevolgd, smeltend fondant, een tafel, vloer en keuken onder de poedersuiker en glitters, bobbels in de afgewerkte cake, kleurstof die afgeeft op andere vormpjes, uiteindelijk toch trots op het resultaat: ik ben er helemaal klaar mee.
Uitdaging 6: Een verjaardagstaart met marsepein maken voor de eerste verjaardag van de dochters van mijn vriendinnen, is geslaagd. Vorige week maakte ik taart één, vandaag taart twee.
Vriendinnen blij, kindjes blij, visite blij, ik blij. Jippie. Klaar.
Smaakmaakster: queen of pastry
Was het maar waar…
De uitdagingenlijst bevat een paar opdrachten waarbij ik moet gaan bakken. De verjaardagstaarten klaarmaken en decoreren, een recept bedenken voor een zo calorie-arm mogelijke taart en het ultieme cheesecakerecept plaatsen. Allemaal bakopdrachten waarover ik me op de één of andere manier geen zorgen maak.
Maar het echte werk zit ‘m in uitdaging 19, een Gateau Mariette klaarmaken. Daarvoor moet ik me een aantal banketbakkersdisciplines eigen maken. Deze taart bestaat namelijk uit verschillende lagen korstdeeg, vulling én slagroomsoesjes. Een hele opgave voor iemand die graag de koningin van het gebak wil zijn, maar dat nog lang niet is, omdat ze…
A. Een slechte analoge weegschaal bezit
B. Niet heel precies is en liever de dingen op gevoel (of op de gok) doet
C. Liever met noten en fruit in plaats van met slagroom, suiker en ‘vol’ deeg werkt
Om de opdracht toch goed uit te voeren, begon ik met het oplossen van mijn eerste struikelblok. Ik kocht dus een digitale weegschaal. Degene die ik had zag er vooral mooi uit, maar bij het afwegen van mijn ingrediënten zat ik er gemakkelijk een gram of 20 naast, puur omdat die streepjes op mijn weegschaal zo onduidelijk waren. Afgelopen weekend kocht ik daarom zo’n digitaal dingetje. Ik koos de goedkoopste, met het idee dat er toch weinig mis kon zijn met een weegschaal.
Tja, je voelt ‘m al aankomen.
Na dertig seconden gebruik, ging het display van de weegschaal weer op zwart. Heel onhandig als je niet direct het juiste gewicht van je ingrediënt te pakken hebt. Heb je bijvoorbeeld 50 gram van iets nodig, maar zit er 40 gram in het bakje en wil je er dus nog 10 gram bij doen, dan moet dat dus wel binnen dertig seconden, want anders slaat dat stomme ding uit. Maar goed, het afwegen lukte, uiteindelijk.
Ik oefende alvast met één onderdeel van de taart, de slagroomsoesjes. Na een poging met een recept zonder melk, was ik zeer te spreken over deze versie van mijn soesjes: ze waren mooier gaar (misschien iets té), beter van structuur en het deeg was gemakkelijker te verwerken.
Om de hele taart te maken moet ik nog even oefenen -wie kan er bijvoorbeeld normaal met zo’n spuitzak omgaan?-, maar het begin is er. Ik maakte soesjes in een handomdraai en voelde me heel even een beetje queen of pastry.
(Slagroom) soesjes
Ik probeerde verschillende recepten voor ik bij deze uitkwam. Het recept komt uit een filmpje van Marco Poldervaart. Ik halveerde de hoeveelheden die hij gebruikt. Later zag ik dat Tijm en Suikerbiet dezelfde verhoudingen gebruikt in de video op zijn site.
Voor 15-20 soesjes (afhankelijk van de grootte):
- 50 gram water
- 50 gram melk
- 50 gram boter
- 50 gram bloem
- snuf zout
- 2 eieren
Vulling:
- 150 ml slagroom
- 3 eetlepels poedersuiker
En verder:
- een spuitzak
Verwarm de oven voor op 200 graden (hete lucht). Verwarm in een steelpan het water met de boter en de melk tot het kookt. Haal even van het vuur af en roer nu de (gezeefde) bloem en het zout erdoor. Zet dit op laag vuur. Blijf mengen met een spatel. Gaar het deeg in een paar minuten. Haal van het vuur af. Laat iets afkoelen, zodat je eieren niet meteen stollen als je ze toevoegt.
Voeg nu de eieren één voor één toe. Meng dus eerst één ei door het beslag, voor je de volgende toevoegt.
Spuit met een spuitzak gelijke soesjes op een ingevette bakplaat. Druk met een natte vinger de puntjes van de soesjes iets in, zodat de soesjes vlakker worden. Bak af in ongeveer 20-25 minuten.
Klop de slagroom met de suiker stijf. Vul de soesjes daarmee door een klein gaatje ind e onderkant van het sosje te maken.
