Een paar weken geleden ontdekten Vera en ik elkaar. Vera maakt brainydays.nl, een website waarop ze iedere dag een andere ontwerper, webshop of concept in de spotlights zet. Door haar website ontdekte ik al prachtige tassen, mooie stempels, woonaccessoires, geweldige eetideeën en toffe sieraden.
Op maandag is het Delicious Monday op Brainydays en drie keer (of gewoon één keer) raden wie er vandaag op Brainydays verschijnt? Juist ja: ik!
Ik ben een Brainy!
Ben je hier nu gekomen via Brainydays en had je nog nooit van me gehoord? Leuk dat je er bent! Op mijn blog verschijnen regelmatig updates over mijn uitdagingenjaar. Daarnaast vind je hier mijn niet al te moeilijke recepten voor heerlijke gezonde gerechten (en wat minder gezonde baksels), soms geïnspireerd door de plekken waar ik naartoe reis.
Blijf vooral terugkomen, laat een berichtje achter als je daar zin in hebt, steun me, geef me tips. Maar geniet vooral van goed eten en drinken. Dat doe ik tenslotte ook.
Hiep, hiep, hoera! Er is er ééntje één!
Vriendin J. was er snel bij met het verzinnen van een opdracht voor mijn uitdagingenlijst. Haar opdracht had te maken met de verjaardag van haar dochter en de dochter van een andere vriendin. Deze week vieren deze lieve meisjes allebei hun eerste verjaardag. Verjaardagen waarbij behalve puzzels, boekjes, poppen, loopfietsjes, gillende kinderen en speelgoed dat geluid maakt ook iets anders hoort: een echte verjaardagstaart.
Mijn uitdaging was het maken van een taart mét marsepein en allerlei versieringen. Een uitdaging waar ik behoorlijk tegenop zag, omdat ik het gefröbel aan zo’n taart toch weinig meer met koken te doen vind hebben.
Gelukkig was ik een paar weken geleden al zo verstandig om te oefenen. Ik leerde toen dat:
- je niet de ochtend van de verjaardag moet beginnen
- je werkblad altijd heel schoon moet zijn
- je héél veel tijd en geduld moet hebben
- er een heleboel mensen zijn wiens hobby taarten versieren is en dat zij daar heel veel over op internet schrijven (met bijbehorende voorbeelden, foto’s en werkbeschrijvingen, handig voor mij!)
- er ook héél veel voor deze hobby te koop is (een smoother, kwastje, doosje, kleurtje, uitstekertje, etc)
- je daar dus bakken met geld aan uit kunt geven, als je wilt
- de kant-en-klare ingrediëntenmixen vooral veel suiker en boter bevatten
- er een heleboel standaard uitsteekvormpjes zijn, maar dat je net zo goed zelf een vormpje uit kunt snijden
En dus:
- begon ik een week van tevoren
- leende ik spulletjes van vriendinnen
- koos ik voor fondant in plaats van marsepein (want iets minder zoet)
- maakte ik zelf een vulling van mascarpone en frambozen in plaats één met botercrème
- maakte ik de hele eetkamertafel leeg en was dat een week lang het terrein van al mijn taartvoorbereidingen, vol met uitstekertjes, kleurtjes en poedersuiker
- printte ik zelf vormpjes en letters en stak ik die uit het fondant
Ik blijf het knap vinden dat mensen uren werken aan de versiering van een taart die er dan dus wel heel mooi uitziet, maar er niet beter door gaat smaken (het blijft toch een hoop suiker). Toch was ik niet ontevreden over mijn uitvoering van de opdracht. Leerzaam was het zeker en daarbij vulde het ook nog eens lekker de tijd toen ik een paar avonden alleen thuis was deze week.
Op het resultaat ben ik best trots. Tevreden ben ik nog niet (ben ik dat ooit?), vooral vanwege de bobbeltjes aan de bovenkant van de taart. Als iemand weet hoe ik daar vanaf kom (misschien toch zo’n smoother kopen?), dan hoor ik dat graag. Volgende week maak ik namelijk nog zo’n taart voor de dochter van mijn andere vriendin, want pas dan is de opdracht helemaal geslaagd.
Aardbeien-roomcake met mascarpone-frambozenvulling
Zo’n bloemkoolsoep lijkt misschien heel winters, maar toch past hij juist goed bij het voorjaar. De bloemkolen komen namelijk (ook)deze maand van het land en dus kun je ook in het voorjaar zo’n soepie maken.
Bloemkool is al romig van zichzelf. In de meeste recepten voor bloemkoolsoep wordt meer slagroom en/of melk gebruikt. Ik gebruikte maar 100 ml en daarmee vond ik de smaak al geweldig romig en vol. Prima voor in de winter, maar zeker ook goed in het voorjaar.
‘Romige’ bloemkoolsoep
Voor 4 grote koppen soep
- 3 eetlepels zonnebloemolie
- 1 ui, gesnipperd
- 1 teen knoflook, geperst of fijngesneden
- halve theelepel gemalen komijn
- 1 theelepel Indiase currypasta (Pataks)
- 750 gram bloemkool
- 750 ml kippenbouillon
- 2 kardemompeulen, geplet
- 3 kruidnagels
- 100 ml melk
Verhit de zonnebloemolie in de pan. Voeg ui en knoflook toe en bak 5 minuten op laag vuur. Roer regel,atog door. Voeg de komijn en de cyurrypasta toe en bak 1 minuut. Voeg de bloemkool toe en bak dit weer een minuut of 5. Voeg kippenbouillon, kardemom en kruidnagels toe (let op! deze moeten er later weer uit). Kook nog 15 minute met een deksel op de pan op laag vuur.
Verwijder de kruidnagels en de kardemom. Pureer de soep met een staafmixer. Schenk de melk er bij en verwarm nog even door. Vind je de soep te dik, voeg dan nog wat water toe.
Wat is er mooier dan een plek leren kennen via het lokale eten? Op vakantie kun je natuurlijk naar restaurants gaan of markten bezoeken, maar daarnaast kun je op heel veel plekken in de wereld kookworkshops volgen waardoor je niet alleen iets over het eten leert, maar ook nog eens lekker bezig bent én in contact komt met de locals aan wie je alles kunt vragen over hun manier van leven en eten.
In Marrakesh volgden we een dag zo’n kookworkshop. Of je nu koken als hobby hebt of niet, je steekt er altijd iets van op. Bovendien is het een fijne manier om te ontsnappen aan de drukte en gekte van de stad. Verschillende restaurants en riads bieden zo’n workshop aan. Via Tripadvisor vind je een hoop recensies. Wij kozen voor de workshop die onze riadeigenaar ons aanbood. Het voordeel daarvan was dat we met zijn tweeën en niet met een grote groep waren.
Samen met Rajae, een Marokkaanse thuiskok die de cursus gaf, bezochten we een kruidenverkoper, die ons meer vertelde over de typisch Marokkaanse specerijen. Na een kopje thee (de onderhandelingen begonnen) kocht ik wat specerijen voor thuis. Hierna gingen we groenten, brick en vlees kopen. Vervolgens reden we naar een plekje vlak buiten de stad waar we samen met Rajae kookten.
Naast een salade, gefrituurde brickrolletjes en een dessert met sinaasappel, maakten we een tajine klaar met lamsvlees. Daarbij verbaasde ik me het meest over de manier die Rajae gebruikte om de ui, tomaat en knoflook te snijden. Bij Janneke zag ik dit filmpje al waarover ik me verwonderde (Rajae bleek dat ook te kunnen), maar zij gebruikte bij ons een andere methode: met een rasp werd alles super fijngesneden. Zelf probeerde ik het daar ook, maar ik was toch bang dat er stukken nagel en vinger in de tajine terecht zouden komen. Zij maakte het karweitje dan ook in rap tempo voor ons af. Schijterds dat we waren.
Naast de snijtechnieken verbaasde ik me over nog iets anders: in de tajine ging een ei. Toch was dat gebruikelijk in combinatie met lam, vertelde Rajae. Het smaakte in ieder geval prima en daarom deed ik gisteren thuis hetzelfde. Dat ei, dat hoort er toch echt gewoon bij.
Lamstajine
Als onderdeel van de maaltijd voor 2-3 personen
- 300 gram lamsgehakt
- 4 eetlepels olijfolie
- 1,5 theelepel komijn
- 1,5 theelepel gember
- 1,5 theelepel paprikapoeder
- 0,5 theelepel kaneel
- snuf peper en zout
- 2 eetlepels fijngesneden versie koriander
- 2 eetlepels fijngesneden verse peterselie
- eetlepel tomatenpuree
- 2 tomaten, fijngeraspt (zonder schil)
- 1 ui, fijngeraspt (zonder schil)
- 1 ei
Vermeng de helft van de specerijen en kruiden met het gehakt. Draai hier balletje van ongeveer 2 cm van. Houd apart.
Zet de tajine op laag vuur en verwarm hierin de olijfolie. Als de olie warm is, voeg je de tomaat, de ui, de tomatenpuree en de specerijen en kruiden toe. Laat 5 minuten met het deksel op het vuur staan.
Voeg nu de gehaktballetjes toe. Breek het ei op de rand van de tajine en verspreid het ei vanuit het midden van de tajine. Breek eventueel de dooier.
Laat nog 20 minuten op het vuur staan met het deksel erop.
Serveer met brood en een salade.
Ik ben zo blij dat ik ze heb: de meiden (vrouwen ondertussen) met wie ik al achttien jaar lief en leed deel. Die drie die al mijn missers (vooral die, haha) en mijn hoogtepunten kennen. Mijn vriendinnen die ik ken vanaf de middelbare school.
We zien elkaar eens in de paar weken. Eén van ons kookt dan voor de anderen. De één doet dit met veel plezier, de ander roert iets minder graag in de pannen. Maar gezellig is het altijd. Ook al spreken we elkaar minder vaak dan toen we samen puberden, stapten, vrijgezel waren of nog heel laat op konden blijven, we hebben het nog steeds heel leuk samen.
Maandag kookte ik voor hen. Na een ochtend inspiratieloos voor me uit staren, bedacht ik dat ik het simpel zou houden: soep, saté, salade en ijs toe. Makkelijk eten. Eten dat je klaar kunt zetten, waarvoor je niet meer de keuken in hoeft als de gasten er zijn. Een grote schaal op tafel, waaruit we kunnen blijven scheppen. Een kan water, een fles wijn, brood, boter en dan heerlijk ongegeneerd eten, drinken en ouderwets schaterlachen.
Damn, wat ben ik gek op deze avonden. En natuurlijk op mijn vriendinnen.
Tabboulehsalade
Een originele tabbouleh (of tabouleh) is eigenlijk simpeler. Ik voegde er wat extra ingrediënten zoals de paprika aan toe, zodat het meer de hoofdmaaltijd dan een bijgerecht werd.
Lekker met kipspiesjes en brood.
Voor 4 personen:
- 100 gram fijne bulgur
- 2 bosuitjes, in ringetjes gesneden
- kwart ijsbergsla, gewassen en fijngesneden
- halve groene paprika, in kleine stukjes gesneden
- halve rode paprika, in kleine stukjes gesneden
- halve komkommer, gewassen, zaadlijsten verwijderd, in kleine stukjes
- 5 muntblaadjes, fijngesneden
- 3 tomaten, gewassen, in blokjes gesneden
- sap van een halve citroen
- 3 eetlepels olijfolie
- peper en zout
- handvol fijngesneden krulpeterselie
Bereid de bulgur zoals op de verpakking staat aangegeven. Zelf wel ik het altijd in wat gekookt water. Laat afkoelen. Vermeng de bulgur met de gesneden groenten en de munt in een grote schaal. Besprenkel met citroensap, olijfolie en peper en zout naar smaak. Bestrooi met de krulpeterselie.
Schreef ik vorige week dat ik in Marrakesh zag hoe men verse filo maakte, blijkt nu dat het niet om filo, maar om brick ging. Brick is iets harder dan filo. Het is gemaakt van griesmeel (semolina) en filo van gewone bloem (of toch niet? zie de reacties op dit artikel). Voor zover ik weet is brick hier ook moeilijker verkrijgbaar. In dit (hele vreemde, maar helaas meest duidelijke) filmpje wordt uitgelegd hoe je brick maakt.
Voor onderstaand pastillarecept gebruik ik filodeeg uit de vriezer. Dit werkt prima, alhoewel het me ook niet heel moeilijk lijkt om de brick te maken. Maar ach, dat is misschien een mooie uitdaging voor volgend jaar…
Pastilla of b’stilla werd in Marrakesh vooral als kleine versie gegeten als voor- en nagerecht. Toch heb ik dit recept daar niet opgedaan. Béatrice Peltre, die van het prachtige kookblog La Tartine Gourmande, plaatste ooit een bastillarecept op haar site. Omdat ze er zo enthousiast over was, maakte ik het, paste het recept iets aan bereidde het vervolgens verschillende keren: wat is dit heerlijk!
Het kost wat tijd om de pastilla te maken, maar dat heb ik er graag voor over. Dit is namelijk goddelijk lekker, lekkerder zelfs dan de pastilla’s die ik in Marokko at. Bovendien kun je wat je over hebt invriezen, dus je kunt er verschillende keren van eten.
Kippastilla
De pastilla is een heerlijk gerecht dat zoet en hartig met elkaar combineert. In Marokko wordt het vaak gegeten met duivenvlees, maar er bestaan ook versies met lam, vis, rund of kip. In Marokko wordt de pastilla nog bestrooid met poedersuiker en kaneel. Zelf vind ik dat een beetje teveel van het goede/zoete.
Voor een pastilla van 22 cm doorsnede:
- 50 gram rozijnen
- 6 kipdrumsticks
- 1 ui, gesnipperd
- 2 eetlepels roomboter
- 3 eetlepels olijfolie
- paar draadjes saffraan
- theelepel verse gesneden gember
- theelepel gedroogde gember
- halve theelepel gemalen kaneel
- halve theelepel paprikapoeder
- snuf nootmuskaat
- 3 eetlepels verse gesneden koriander
- 2 eetlepels verse gesneden peterselie
- 100 gram wortel, in kleine blokjes van 1×1 cm
- 4 eieren
- 75 ml water
- 150 gram geroosterde amandelen (ongezouten), grof gehakt
- peper en zout
- 6 vellen filodeeg, ontdooid
- 1 eidooier
Week de rozijnen in een bakje warm water.
Verwarm de olie en één eetlepel van de boter in een pan met dikke bodem (ik gebruik een braadpan). Bak de drumsticks even aan, zodat ze aan alle kanten bruinig zijn. Verwijder de drumsticks en doe de ui, gember, saffraan en alle gedroogde specerijen in de pan. Bak 2 minuten. Doe de kip terug in de pan en voeg het water toe. Roer ook 2 eetlepels van de koriander, de peterselie, de wortel en een beetje peper en zout erdoor. Laat een uur op het vuur staan met het deksel op de pan.
Verwijder de drumsticks uit de pan. laat even afkoelen en haal al het vlees van de kip af. Hak dit grof. Laat ondertussen het vocht in de pan met de wortel inkoken tot je ongeveer 100 ml overhoudt.
Smelt de 2 eetlepels boter die je nog over hebt. Verwarm de oven voor op 200 graden (hete lucht). Neem een bakvorm met een diameter van ongeveer 22 cm. Vet het bakblik in met de gesmolten boter.
Klop de eieren los. Voeg ze aan de pan met vocht toe en verwarm op laag vuur. Klop voorzichtig door en blijf dit doen tot het mengsel romig wordt. Voeg nu ook de laatste eetlepel koriander toe. Haal van het vuur af.
Bij het vormen van de pastilla moet je ervoor zorgen dat de filo aan alle kanten van de vulling zit, zodat de vulling er niet uit kan ontsnappen en je een echte taart hebt, die je aan kunt snijden.
Besmeer een vel filodeeg aan één kant met gesmolten boter. Leg deze met de beboterde kant in je bakvorm. Leg hier nog een vel beboterde filo op. Vul de pastilla met de helft de (uitgelekte!) rozijnen, amandelen en kip. Doe daarna de helft van het eimengsel erop. Leg hierop weer 2 beboterde vellen filo, waarbij je wat je aan de zijkanten aan filo ‘overhoudt’ naar beneden duwt, aan de zijkant van je bakvorm. Doe de andere helft van het mengsel erop en maak af met weer 2 vellen beboterde filo. Duw de vellen er aan de zijkant van de pastilla een beetje in. Nogmaals: zorg ervoor dat de vulling er nergens uit kan lopen.
Klop de eidooier los. Meng met een eetlepel water en besmeer de bovenkant van de pastilla hier mee.
Bak af in de oven in ongeveer 35 minuten.
Ik had ze jullie beloofd: recepten met een Marokkaans tintje. Van onze trip naar Marrakesh nam ik namelijk verschillende specerijen mee, het enige souvenir dat ons huis in komt. Zowel de Marokkaanse Rajae bij wie we een kookworkshop volgden als de kruidenverkoper bij wie we alles haalden, konden bij elk specerij vertellen waar het goed voor was: de keel, de bloedsomloop, het hart, buikpijn, huid, voor kinderen, menstruatiepijn. Welk kwaaltje je ook hebt, het wordt genezen met goed eten en drinken.
Marokkaanse kerrie, thee, een mengsel voor lamsvlees, paprikapoeder, thee, mint en natuurlijk ras el hanout gingen in de koffer mee naar huis.
De ras el hanout bestond bij ‘onze’ kruidenman uit wel 35 specerijen, die voor onze neus gemalen werden. Iedere ras el hanout is uniek: het bestaat onder andere uit kardemom, nootmuskaat, kaneel, kruidnagel, kurkuma, piment en gember. De verhoudingen zijn telkens anders, de inhoud ook. Je kunt het kant-en-klaar kopen bij een Oosterse (super)markt, maar je kunt het ook zelf maken door gemalen specerijen te mengen. En als je wilt, kun je er zelfs Spaanse vlieg aan toevoegen voor een afrodiserend effect ;-)
Weer thuis vergeleek ik het meegenomen mengsel met de ras el hanout die ik nog had staan. De nieuwe bevatte duidelijk meer steranijs en kaneel en was ook een stuk donkerder van kleur. Ze zijn allebei geurig en goed bruikbaar, niet alleen als ik buik- hoofd- of hartpijn heb. Maandag werd et gebruikt in de soep, maar de komende tijd, kom je hem zeker nog eens tegen in een tajine.
Wortelsoep met Marokkaans tintje
Ja, dit is de derde wortelsoep die mijn site haalt… Maar ik hou gewoon heel erg van soep. En van wortel. Deze versie van wortelsoep is trouwens echt héél anders dan de andere soepen. We aten hem in een Frans-Marokkaans restaurant in Marrakesh. Thuis maakte ik hem na en dat lukte heel aardig. Het zoete van de honing, het scherpe van de prei, de olijfolie, de wortels, het specerijenmengsel, samen zijn ze helemaal goed.
Voor 4 koppen soep:
- 2 eetlepels olijfolie
- 2 winterwortels (ongeveer 400 gram), geschild, in blokjes van 1×1 cm
- halve prei, gewassen en in ringetjes
- 500 ml (kippen)bouillon
- halve theelepel ras el hanout
- 2 eetlepels honing
- evt. peper en zout
Verwarm een eetlepel van de olijfolie in een pan. Voeg wortel en prei toe en bak ongeveer 5 minuten. Voeg de bouillon en de ras el hanout toe en kook nog 15 minuten op zacht vuur. Pureer alles met een staafmixer totdat een gladde soep ontstaat. Voeg water toe als je de soep te dik vindt. Voeg anderhalve eetlepel honing toe en roer dit goed door de soep. Laat nog een minuut of 5 op zacht vuur staan. Voeg peper en zout naar smaak toe. Serveer met een klein beetje honing en de overige olijfolie.
Marrakesh is overweldigend. Naast de oude stad (de medina) met nauwe straatjes, vlees dat op straat verkocht wordt, kleine riads, kruidenverkopers, ezels, brommertjes, fietsers, taxi’s en cafés met thee drinkende mannen, bestaat ook de nieuwe stad waar hippe hotels, clubs en internationale winkels opduiken. En als je de rode, geurige stad achter je wilt laten, kan dat: binnen een uur ben je in de bergen en valleien en zie je hoe de berbers daar leven.
Slaap in een riad, eet bij de locals of zoek naar restaurants waar authentiek gekookt wordt. Slenter door de medina en de parken en laat je daarna verwennen bij een spa. Trek de stad uit om frisse lucht op te snuiven en te genieten van de prachtige omgeving. Neem een kookles, het liefst eentje waarbij er weinig andere cursisten zijn zodat je al je vragen kunt stellen. Proef pastilla’s, eet uit de tajine, bekijk hoe filo vers gemaakt wordt. Onderhandel in je beste Frans of Arabisch, blijf lachen, drink thee en geniet van deze indrukwekkende stad!
Zelden neem ik souvenirs mee van een reis. Herinneringen aan vakanties bewaar ik in mijn geheugen, leg ik vast op foto’s, in een notitieboekje of zoals nu, op mijn site. De afgelopen dagen was ik in Marrakesh, een geweldige stad die ik nooit eerder bezocht. Mocht je er nooit geweest zijn, dan raad ik je aan om er snel naartoe te gaan.
Dit keer nam ik wel souvenirs mee: een heleboel specerijen die de komende tijd mijn gerechten zullen kleuren. Hopelijk genieten jullie daar net zo van als ik.
Waarschuwing:
Na een workshop brood bakken bij Levine vind je brood uit de supermarkt -dat je eerst best aardig vond- verschrikkelijk tegenvallen. Ook besef je dat je keuken te klein is voor een goede mixer, een tafel waarop je deeg kunt vouwen en vormen én een broodbakoven. Daarnaast wil je allerlei filmpjes kijken en boeken kopen over gisten, broodvormen en rijsmandjes. En al het rozijnenbrood dat je hierna ooit nog eet, doet je denken aan dat fantastische rozijnenbrood dat je at tijdens de lunch bij Levine, maar het kan daar helaas nooit aan tippen.
Ineens vind je je eigen brood bakken heel erg leuk en de moeite waard.
Het was niet eens een opdracht van mijn opdrachtenlijst, maar een spontane actie, het volgen van deze broodworkshop. Nou ja, spontaan… Al maanden zag ik lyrische berichten voorbij komen over de verschillende workshops, dus ik gaf me eigenlijk op uit nieuwsgierigheid. Sceptisch als ik ben, werd ik verrast door Levines kennis over brood en de liefde voor ‘haar’ product.
Levine houdt haar groepjes klein (maximaal 3 personen), waardoor je veel kunt vragen en zij veel kan uitleggen. Tussen de middag krijg je een heerlijke lunch met -hoe kan het ook anders?- haar zelfgebakken broden. Je krijgt al je recepten mee op papier (en als je ze vergeet, belt ze je, zodat je terug kan lopen om ze op te halen ;-)). Tijdens het rijzen van je deeg kun je heel snel de leuke winkeltjes van Voorburg bekijken. Alles wat je bakt, krijg je natuurlijk mee naar huis.
Als je mazzel hebt, dan ontmoet er leuke mensen, die er -net als jij- een flinke autorit voor overhebben om van Levine te leren. Zo ontmoette ik de Vlaamse Gerd en de Limburgse Philo, die beide lichtjes in hun ogen kregen van brood bakken.
Ik kwam gisteravond thuis met 25 kleine broodjes, een hoofd vol ideeën en het gevoel dat ik enorm veel geleerd heb en daar ook echt iets mee kan.
Die workshops bij Levine, die zijn echt goed.
