posted by on Bijgerecht, Hoofdgerecht, Marrakech (feb '12), Recepten, Reizen

9 comments

Schreef ik vorige week dat ik in Marrakesh zag hoe men verse filo maakte, blijkt nu dat het niet om filo, maar om brick ging. Brick is iets harder dan filo. Het is gemaakt van griesmeel (semolina) en filo van gewone bloem (of toch niet? zie de reacties op dit artikel). Voor zover ik weet is brick hier ook moeilijker verkrijgbaar. In dit (hele vreemde, maar helaas meest duidelijke) filmpje wordt uitgelegd hoe je brick maakt.

Voor onderstaand pastillarecept gebruik ik filodeeg uit de vriezer. Dit werkt prima, alhoewel het me ook niet heel moeilijk lijkt om de brick te maken. Maar ach, dat is misschien een mooie uitdaging voor volgend jaar…

Pastilla of b’stilla werd in Marrakesh vooral als kleine versie gegeten als voor- en nagerecht. Toch heb ik dit recept daar niet opgedaan. Béatrice Peltre, die van het prachtige kookblog La Tartine Gourmande, plaatste ooit een bastillarecept op haar site. Omdat ze er zo enthousiast over was, maakte ik het, paste het recept iets aan bereidde het vervolgens verschillende keren: wat is dit heerlijk!

Het kost wat tijd om de pastilla te maken, maar dat heb ik er graag voor over. Dit is namelijk goddelijk lekker, lekkerder zelfs dan de pastilla’s die ik in Marokko at. Bovendien kun je wat je over hebt invriezen, dus je kunt er verschillende keren van eten.

Kippastilla

De pastilla is een heerlijk gerecht dat zoet en hartig met elkaar combineert. In Marokko wordt het vaak gegeten met duivenvlees, maar er bestaan ook versies met lam, vis, rund of kip. In Marokko wordt de pastilla nog bestrooid met poedersuiker en kaneel. Zelf vind ik dat een beetje teveel van het goede/zoete.

Voor een pastilla van 22 cm doorsnede:

  • 50 gram rozijnen
  • 6 kipdrumsticks
  • 1 ui, gesnipperd
  • 2 eetlepels roomboter
  • 3 eetlepels olijfolie
  • paar draadjes saffraan
  • theelepel verse gesneden gember
  • theelepel gedroogde gember
  • halve theelepel gemalen kaneel
  • halve theelepel paprikapoeder
  • snuf nootmuskaat
  • 3 eetlepels verse gesneden koriander
  • 2 eetlepels verse gesneden peterselie
  • 100 gram wortel, in kleine blokjes van 1×1 cm
  • 4 eieren
  • 75 ml water
  • 150 gram geroosterde amandelen (ongezouten), grof gehakt
  • peper en zout
  • 6 vellen filodeeg, ontdooid
  • 1 eidooier

Week de rozijnen in een bakje warm water.

Verwarm de olie en één eetlepel van de boter in een pan met dikke bodem (ik gebruik een braadpan). Bak de drumsticks even aan, zodat ze aan alle kanten bruinig zijn. Verwijder de drumsticks en doe de ui, gember, saffraan en alle gedroogde specerijen in de pan. Bak 2 minuten. Doe de kip terug in de pan en voeg het water toe. Roer ook 2 eetlepels van de koriander, de peterselie, de wortel en een beetje peper en zout erdoor. Laat een uur op het vuur staan met het deksel op de pan.

Verwijder de drumsticks uit de pan. laat even afkoelen en haal al het vlees van de kip af. Hak dit grof. Laat ondertussen het vocht in de pan met de wortel inkoken tot je ongeveer 100 ml overhoudt.

Smelt de 2 eetlepels boter die je nog over hebt. Verwarm de oven voor op 200 graden (hete lucht). Neem een bakvorm met een diameter van ongeveer 22 cm. Vet het bakblik in met de gesmolten boter.

Klop de eieren los. Voeg ze aan de pan met vocht toe en verwarm op laag vuur. Klop voorzichtig door en blijf dit doen tot het mengsel romig wordt. Voeg nu ook de laatste eetlepel koriander toe. Haal van het vuur af.

Bij het vormen van de pastilla moet je ervoor zorgen dat de filo aan alle kanten van de vulling zit, zodat de vulling er niet uit kan ontsnappen en je een echte taart hebt, die je aan kunt snijden.

Besmeer een vel filodeeg aan één kant met gesmolten boter. Leg deze met de beboterde kant in je bakvorm. Leg hier nog een vel beboterde filo op. Vul de pastilla met de helft de (uitgelekte!) rozijnen, amandelen en kip. Doe daarna de helft van het eimengsel erop. Leg hierop weer 2 beboterde vellen filo, waarbij je wat je aan de zijkanten aan filo ‘overhoudt’ naar beneden duwt, aan de zijkant van je bakvorm. Doe de andere helft van het mengsel erop en maak af met weer 2 vellen beboterde filo. Duw de vellen er aan de zijkant van de pastilla een beetje in. Nogmaals: zorg ervoor dat de vulling er nergens uit kan lopen.

Klop de eidooier los. Meng met een eetlepel water en besmeer de bovenkant van de pastilla hier mee.

Bak af in de oven in ongeveer 35 minuten.

posted by on Gezond, Hoofdgerecht, Marrakech (feb '12), Recepten, Reizen, Soep, Vega, Zoet

3 comments

Ik had ze jullie beloofd: recepten met een Marokkaans tintje. Van onze trip naar Marrakesh nam ik namelijk verschillende specerijen mee, het enige souvenir dat ons huis in komt. Zowel de Marokkaanse Rajae bij wie we een kookworkshop volgden als de kruidenverkoper bij wie we alles haalden, konden bij elk specerij vertellen waar het goed voor was: de keel, de bloedsomloop, het hart, buikpijn, huid, voor kinderen, menstruatiepijn. Welk kwaaltje je ook hebt, het wordt genezen met goed eten en drinken.

Marokkaanse kerrie, thee, een mengsel voor lamsvlees, paprikapoeder, thee, mint en natuurlijk ras el hanout gingen in de koffer mee naar huis.

De ras el hanout bestond bij ‘onze’ kruidenman uit wel 35 specerijen, die voor onze neus gemalen werden. Iedere ras el hanout is uniek: het bestaat onder andere uit kardemom, nootmuskaat, kaneel, kruidnagel, kurkuma, piment en gember. De verhoudingen zijn telkens anders, de inhoud ook. Je kunt het kant-en-klaar kopen bij een Oosterse (super)markt, maar je kunt het ook zelf maken door gemalen specerijen te mengen. En als je wilt, kun je er zelfs Spaanse vlieg aan toevoegen voor een afrodiserend effect ;-)

Weer thuis vergeleek ik het meegenomen mengsel met de ras el hanout die ik nog had staan. De nieuwe bevatte duidelijk meer steranijs en kaneel en was ook een stuk donkerder van kleur. Ze zijn allebei geurig en goed bruikbaar, niet alleen als ik buik- hoofd- of hartpijn heb. Maandag werd et gebruikt in de soep, maar de komende tijd, kom je hem zeker nog eens tegen in een tajine.

Wortelsoep met Marokkaans tintje

Ja, dit is de derde wortelsoep die mijn site haalt… Maar ik hou gewoon heel erg van soep. En van wortel. Deze versie van wortelsoep is trouwens echt héél anders dan de andere soepen. We aten hem in een Frans-Marokkaans restaurant in Marrakesh. Thuis maakte ik hem na en dat lukte heel aardig. Het zoete van de honing, het scherpe van de prei, de olijfolie, de wortels, het specerijenmengsel, samen zijn ze helemaal goed.

Voor 4 koppen soep:

  • 2 eetlepels olijfolie
  • 2 winterwortels (ongeveer 400 gram), geschild, in blokjes van 1×1 cm
  • halve prei, gewassen en in ringetjes
  • 500 ml (kippen)bouillon
  • halve theelepel ras el hanout
  • 2 eetlepels honing
  • evt. peper en zout

Verwarm een eetlepel van de olijfolie in een pan. Voeg wortel en prei toe en bak ongeveer 5 minuten. Voeg de bouillon en de ras el hanout toe en kook nog 15 minuten op zacht vuur. Pureer alles met een staafmixer totdat een gladde soep ontstaat. Voeg water toe als je de soep te dik vindt. Voeg anderhalve eetlepel honing toe en roer dit goed door de soep. Laat nog een minuut of 5 op zacht vuur staan. Voeg peper en zout naar smaak toe. Serveer met een klein beetje honing en de overige olijfolie.

Bish’milla!

posted by on Marrakech (feb '12), Reizen

13 comments

Marrakesh is overweldigend. Naast de oude stad (de medina) met nauwe straatjes, vlees dat op straat verkocht wordt, kleine riads, kruidenverkopers, ezels, brommertjes, fietsers, taxi’s en cafés met thee drinkende mannen, bestaat ook de nieuwe stad waar hippe hotels, clubs en internationale winkels opduiken. En als je de rode, geurige stad achter je wilt laten, kan dat: binnen een uur ben je in de bergen en valleien en zie je hoe de berbers daar leven.

Slaap in een riad, eet bij de locals of zoek naar restaurants waar authentiek gekookt wordt. Slenter door de medina en de parken en laat je daarna verwennen bij een spa. Trek de stad uit om frisse lucht op te snuiven en te genieten van de prachtige omgeving. Neem een kookles, het liefst eentje waarbij er weinig andere cursisten zijn zodat je al je vragen kunt stellen. Proef pastilla’s, eet uit de tajine, bekijk hoe filo vers gemaakt wordt. Onderhandel in je beste Frans of Arabisch, blijf lachen, drink thee en geniet van deze indrukwekkende stad!

Zelden neem ik souvenirs mee van een reis. Herinneringen aan vakanties bewaar ik in mijn geheugen, leg ik vast op foto’s, in een notitieboekje of zoals nu, op mijn site. De afgelopen dagen was ik in Marrakesh, een geweldige stad die ik nooit eerder bezocht. Mocht je er nooit geweest zijn, dan raad ik je aan om er snel naartoe te gaan.

Dit keer nam ik wel souvenirs mee: een heleboel specerijen die de komende tijd mijn gerechten zullen kleuren. Hopelijk genieten jullie daar net zo van als ik.

Inspiratie opdoen

feb
2012
24

posted by on Reizen

No comments

Ik ben er eventjes tussenuit. Tot snel!

20120224-161555.jpg

posted by on Anders

7 comments

Waarschuwing:

Na een workshop brood bakken bij Levine vind je brood uit de supermarkt -dat je eerst best aardig vond- verschrikkelijk tegenvallen. Ook besef je dat je keuken te klein is voor een goede mixer, een tafel waarop je deeg kunt vouwen en vormen én een broodbakoven. Daarnaast wil je allerlei filmpjes kijken en boeken kopen over gisten, broodvormen en rijsmandjes. En al het rozijnenbrood dat je hierna ooit nog eet, doet je denken aan dat fantastische rozijnenbrood dat je at tijdens de lunch bij Levine, maar het kan daar helaas nooit aan tippen.

Ineens vind je je eigen brood bakken heel erg leuk en de moeite waard.

Het was niet eens een opdracht van mijn opdrachtenlijst, maar een spontane actie, het volgen van deze broodworkshop. Nou ja, spontaan… Al maanden zag ik lyrische berichten voorbij komen over de verschillende workshops, dus ik gaf me eigenlijk op uit nieuwsgierigheid. Sceptisch als ik ben, werd ik verrast door Levines kennis over brood en de liefde voor ‘haar’ product.

Levine houdt haar groepjes klein (maximaal 3 personen), waardoor je veel kunt vragen en zij veel kan uitleggen. Tussen de middag krijg je een heerlijke lunch met -hoe kan het ook anders?- haar zelfgebakken broden. Je krijgt al je recepten mee op papier (en als je ze vergeet, belt ze je, zodat je terug kan lopen om ze op te halen ;-)). Tijdens het rijzen van je deeg kun je heel snel de leuke winkeltjes van Voorburg bekijken. Alles wat je bakt, krijg je natuurlijk mee naar huis.

Als je mazzel hebt, dan ontmoet er leuke mensen, die er -net als jij- een flinke autorit voor overhebben om van Levine te leren. Zo ontmoette ik de Vlaamse Gerd en de Limburgse Philo, die beide lichtjes in hun ogen kregen van brood bakken.

Ik kwam gisteravond thuis met 25 kleine broodjes, een hoofd vol ideeën en het gevoel dat ik enorm veel geleerd heb en daar ook echt iets mee kan.

Die workshops bij Levine, die zijn echt goed.

posted by on Bijgerecht, Gezond, Recepten, Snel, Soep, Vega

5 comments

De recepten die ik tot nu toe op mijn site plaatste waren zelf bedacht óf bestaand en aangepast óf ik vertaalde ze uit het Engels, waarbij ik ook de maatvoering omzette naar de Nederlandse. Ik was altijd van mening dat recepten die al ergens in het Nederlands online te vinden waren, niet op mijn site thuishoorden. Dat was een soort principekwestie: ik wilde geen contentvuller worden, zoals iemand dat laatst zo mooi tegen me zei.

Maar, inconsequent als ik ben, ga ik geheel van dit principe afwijken. Ik gebruik namelijk mijn site als database voor mijn favoriete recepten. Als ik in de supermarkt loop, bekijk ik via mijn telefoon smaakmaakster.nl om te zien welke boodschappen ik nodig heb. En als ik niet weet wat ik moet maken, ga ik naar mijn receptenindex en denk ik: oh ja, daar heb ik weer zin in!

Onderstaande recepten mogen dus niet ontbreken op de site. Want ook al komen ze bijna letterlijk van de Allerhande website en van allrecipes.nl, toch horen ze er op. Ze zijn namelijk simpel en ongelofelijk goed en ze behoren tot mijn favorieten. En wie weet straks ook wel tot die van jullie.

Wortel-kokossoep

Voor 4 personen:

  • 250 gram kipfilet, in reepjes gesneden
  • snuf komijn
  • eetlepel olijfolie
  • 500 gram geschrapte wortels, in plakjes gesneden
  • 400 ml kokosmelk
  • blokje kippenbouillon
  • 500 ml water
  • snuf peper en zout
  • theelepel gedroogde munt

Schenk de kokosmelk in een pan. Voeg bouillonblokje, water en de wortel toe. Zet de pan op middelhoog vuur. Breng de soep aan de kook en laat 10 minuten door pruttelen, tot de wortel iets zachter is geworden Pureer met een staafmixer en zet nog 10 minuten op laag vuur. Breng verder op smaak met peper en zout.

Vermeng ondertussen de kipfilet met de komijn en de olie. Bak de reepjes kip in een grilpan.

Verdeel de kip over 4 soepkommen. Schenk hierover de soep en bestrooi met een beetje munt.

Naanbrood

  • 1 zakje (7 gram) gedroogde gist
  • 200 ml warm water
  • 50 gram kristalsuiker
  • 3 eetlepel melk
  • 1 ei, losgeklopt
  • 2 theelepels zout
  • 500 gram bloem
  • 2 tenen knoflook, fijngeperst of gesneden
  • 4 eetlepels gesmolten roomboter

Vermeng het water met de gist. Roer door en laat 10 minuten staan. Roer de suiker, de melk, het ei en het zout erdoor. Voeg nu de bloem toe. Kneed op een werkblad, met daarop wat bloem, 6-8 minuten. Leg de bol deeg in een kom die geolied is met zonnebloemolie. Leg hierover een vochtige theedoek. Laat 1 uur rijzen.

Sla het deeg plat. Kneed de knoflook door het deeg. Maak bolletjes ter grote van een golfbal. Leg deze op een bakplaat bekleed met bakpapier. Laat voldoende ruimte tussen de bollen. Laat opnieuw rijzen. Dit keer een half uur. Dek af met een doek.

Zet de grill op de hoogste stand. Rol een deegbol heel dun uit. Bestrijk één kant met de gesmolten boter. Bestrijk ook het ovenrooster met boter. Leg het deeg met de bestreken kant naar boven op het ovenrooster. Bak meerdere broden (afhankelijk van hoeveel er in je oven passen) tot er donkere plekken ontstaan.  De rest van het brood moet wit blijven. Draai nu om. Beboter de bovenkant opnieuw en bak weer tot er donkere plekken ontstaan, in 2-4 minuten.

Gefrituurde bloemkool

Bijgerecht voor 4 personen:

  • halve bloemkool, gewassen en in gelijke roosjes gesneden
  • 100 gram zelfrijzend bakmeel
  • snuf zout
  • 1 ei
  • 100 ml water
  • eetlepel Indiase currypasta (Patak’s)
  • 3 eetlepels fijngesneden koriander
  • 500-1000 ml zonnebloemolie (om in te frituren)

Maak het beslag door alle ingrediënten behalve de bloemkool te mengen. Roer goed door elkaar tot er geen klontjes meer in zitten.

Schenk de zonnebloemolie in een pan tot een hoogte waarin de bloemkoolroosjes weg zouden zakken. Ik gebruik hiervoor een kleine wokpan. Verwarm daarna de olie op hoog vuur. Doop de bloemkool in het beslag. Bak de bloemkoolroosjes in delen tot ze lichtbruin zien. Zorg ervoor dat de olie tussendoor voldoende tijd krijgt om weer op te warmen.

posted by on Anders, Reizen, Uitdaging 30

8 comments

Twee keer was ik in Japan en nooit at ik er sushi.

Ja, echt.

Misschien liep ik zelfs langs Sukiyabashi Jiro, de sushitempel waarover nu een film is gemaakt, zonder dat het me iets deed. Ik bezocht wel de Tsukiji vismarkt, maar was niet onder de indruk van gigantische tonijnen (en walvissen?) die daar verkocht werden. Ik maakte er wat foto’s, maar ging er daarna ook snel weer weg. Ik herinner me verwoede pogingen van de Japanse familie bij wie ik logeerde om me iets te laten proeven. Maar het was allemaal tevergeefs: ik at geen vis en dus ook geen sushi.

Ik ben niet het enige kind dat opgroeide met een afschuw voor de smaak en geur van kabeljauw, makreel en andere vissoorten. Kokhalzen ging ik, als ik iets moest proeven waar een beetje vis in zat. Een visboer vertelde me ooit dat dat zou komen doordat kinderen te snel iets voorgeschoteld krijgen met een sterke vissmaak en dat je beter kunt beginnen met een vissoort met een zachtere smaak, zoals zalm of garnaal.

Pas sinds drie jaar eet ik wel vis. Omdat ik toch het gevoel had dat er iets aan me voorbij ging, probeerde ik voorzichtig wat vis als ik buiten de deur at. Tegenwoordig bereid ik zonder blikken of blozen zelf vis en nog vóór 14 augustus moet ik zelf een vis vangen en klaarmaken (uitdaging nummer 3 van de lijst). Je ziet, ik boek vooruitgang.

Vriend T. daagde me uit om sushi klaar te maken. “Het enige eten waar je me ‘s nachts voor wakker kunt maken,” vertelde hij. Het leek me een mooie opdracht: iets maken wat ik nooit eerder maakte, een nieuwe techniek aanleren, werken met producten die ik niet goed ken. En zo kwam ‘zelf sushi maken’ op de uitdagingenlijst.

Cheukam van Joy of Food liet weten dat zij me kon helpen. We maakten de afspraak om eind deze maand samen sushi te maken, maar helaas moest ik afzeggen. Als alternatief bedacht ik dat een bezoek aan de toko en het kijken van wat YouTube filmpjes me genoeg konden leren over sushi. Gelukkig kwam er ineens een e-mail van een plaatselijk restaurant voorbij: ze waren gestart met het geven van themaworkshops, en eentje daarvan was sushi maken…

Ik schreef me in, samen met wat vrienden, waaronder opdrachtgever T. Benieuwd naar het niveau van de workshop en mijn prestaties of sushirolgebied ging ik maandag enthousiast richting restaurant. Met een groepje van acht was er veel tijd en aandacht voor alle deelnemers. We maakten een soepje, sneden de ingrediënten voor de sushi. en kookten de rijst Daarna gingen we aan tafel, waar het rollen werd voorgedaan. Ondertussen volgde uitleg over de verschillende vormen van sushi, waarbij ook de Japanse termen voorbij kwamen. We gingen zelf aan de slag, de resultaten waren wisselend, maar heel aardig.

Natuurlijk werd er een keer teveel wasabi gebruikt, ben ik nog steeds geen groot fan van zeewier, moesten we wat wennen aan de smaak van sake en waren (helaas) niet alle gebruikte ingrediënten even Japans. Maar we hadden een hele gezellige avond, mochten alles opmaken, kregen wat over was mee naar huis, ín onze goodiebag, die al klaarstond met daarin een matje, de hashi (eetstokjes) en de recepten: erg attent!

T. keurde het goed: uitdaging 13 is geslaagd! En nu moet ik heel snel weer naar Japan, om te proeven wat ik de twee voorgaande keren gemist heb (oh, en om nog veel strakker sushi te leren rollen).

Een speciale dag

feb
2012
14

posted by on Anders, Uitdaging 30

2 comments

Nee, niet omdat de C1000 liefdesrundvlees verkoopt, restaurants weer vol zitten met verliefde stelletjes, de ergste Valentijnscadeaus ever verkocht worden en ik (tevergeefs) wachtte op een kaartje in de bus of het bericht dat ik de rode jurk won (ook tevergeefs).

Vandaag is een speciale dag omdat ik op exact de helft van de uitdagingentijd zit. Over precies een half jaar word ik 31 en dan moeten de opdrachten volbracht zijn. Ik heb dan hersenen gegeten, taarten gemaakt, een dag stage gelopen en een vis aan de haak geslagen.

Maar zover is het nog niet.

Na een lichte paniek in januari, zit de moed er gelukkig weer in. Elf van de dertig opdrachten zijn intussen volbracht en ik oefen met taarten versieren, bakte al verschillende vegaburgers, volgde een workshop sushi maken (daarover later meer) en doe een poging om een dag stage te lopen in een goed restaurant. Daarnaast staat een workshop pasta maken gepland, ga ik in mei in New York op zoek naar de ultieme cheesecake en weet ik hoe de gateau Mariette er uit moet zien en moet smaken.

I’m on a roll.

Bedankt voor jullie steun! Fijne Valentijn, lieve lezers!

(bron foto)

posted by on Anders, Uitdaging 30

10 comments

Eén van de opdrachten van de lijst is een dag stage lopen bij een goed restaurant. Nu deed ik al een -zeer bedekte- poging om een dag stage te mogen lopen bij Oud Sluis, maar Sergio pikte de boodschap geloof ik niet op. Hij heeft me in ieder geval nooit gebeld (ik kreeg overigens wel een mailtje van zijn PA, heel lief).

Maar François Geurds, chef bij Ivy in Rotterdam, het restaurant dat vorige week in het nieuws was omdat er gewerkt wordt met een eigen app en IPads, staat waarschijnlijk meer open voor mijn ‘sollicitatie’. De chef van de nummer 7 van de Lekker-lijst postte vorige week een berichtje op zijn Facebookpagina. Daarin riep hij op om in een filmpje te laten zien of uit te leggen waarom jij een dag stage zou moeten lopen bij zijn restaurant. Kijk, op deze kans zat ik te wachten.

Eerlijk is eerlijk, ik heb even getwijfeld of ik het aan zou durven. Een foto van mijzelf op mijn site plaatsen vond ik al spannend, maar in een filmpje laat je wel heel veel van jezelf zien…

Maar ja, ik wil héél graag. Dus bij deze. Mijn hebben en houwen. Op het internet. In de hoop dat ik er een stagedag voor terugkrijg.

Edit: Misschien moet ik nog even uitleggen waarom ik überhaupt zo’n dag stage wil lopen… Ooit heb ik een tijdje afgewassen bij een heel aardig restaurant en toen ik zestien was werkte ik een jaar als telefoniste in een pizzeria. Verder dan dat is mijn horeca-ervaring nooit gekomen, mijn interesses lagen toen ergens anders en ik ben dan ook een hele andere kant op gegaan. Kok zal ik nooit worden, afwasser ook niet (meer) en ik ben bang dat ik ook geen goede voor de bediening zal zijn. De baan die ik nu heb vind ik heerlijk, maar dat neemt niet weg dat ik heel erg nieuwsgierig ben naar hoe werken in een goed restaurant zal zijn. Mijn passie voor eten is net zo groot als die van menig kok, vermoed ik.

Ik ben vooral enorm benieuwd naar de gekte die in de keuken ontstaat als het restaurant vol zit met gasten, de concentratie waarmee iedereen moet werken, de opluchting na het uitserveren van alle gangen, de voldoening van het verblijden van de gasten en natuurlijk de liefde voor het vak en de producten. Al mag ik ergens in een hoekje wortels in blokjes van exact 3 x 2 mm snijden, dan nog ben ik blij.

Ps: Als François niet wil, mogen andere restauranthouders natuurlijk ook contact met me opnemen. Sergio? Jannis? Ik woon in de buurt. Jonnie? Mario? Ik wil er ook wel een stukje voor rijden.

Obsessie

feb
2012
08

posted by on Drinken, Gezond, IJs, Recepten

3 comments

Soms heb ik (tijdelijke) obsessies.

Zo ben ik momenteel geobsedeerd door deze jurk van LaDress, die ik wil winnen.

Daarnaast denk ik dagelijks aan dit restaurant, waar ik naartoe wil. In die jurk.

Maar nu het echte leven…

Al dagen heb ik last van een behoorlijk smerige hoest met bijbehorende rochelgeluiden. En daar wil ik zo snel mogelijk vanaf. Dus nu heb ik een obsessie voor gember. Gember is niet alleen lekker (althans, dat vind ik) en scherp van smaak, maar schijnt ook nog eens ontzettend goed te zijn voor je keel. En dus drink ik nu gemberthee, warme gemberappelsap, gemberfruitsap en eet ik peren-karamel-gemberijs. In de hoop dat dat gerochel snel overgaat. Want in zo’n jurk en zo’n restaurant is dat natuurlijk niet heel charmant.

PS: Al die gember heeft niet veel geholpen, maar lekker was het wel.

Warme kruidige appelsap
Vroeger hadden we thuis een pakje met een kruidig mengsel staan wat we zo in de winkel kochten. Ik vermoed dat daar ongeveer dezelfde ingrediënten (+suiker) zaten. Omdat het voor mij niet zo zoet hoeft te zijn, voeg ik wat water toe.

  • 500 ml appelsap
  • 2 kruidnagels
  • 1 cm gember, geschild en in plakjes
  • 1 kaneelstokje
  • 3 kardemompeulen, geplet
  • schijfje citroen
  • evt. water (200 ml)

Verwarm in een steelpan alle ingrediënten op laag vuur. Laat (met een deksel op de pan) alles nog 30 minuten door pruttelen. Schep de specerijen eruit en serveer warm.

Gemberthee

  • 500 ml water
  • 2 cm gember, geraspt
  • 1 kaneelstokje
  • eetlepel honing (of meer, naar smaak)

Verwarm in een steelpan alle ingrediënten op laag vuur. Laat (met een deksel op de pan) alles nog 30 minuten door pruttelen. Schep de specerijen eruit en serveer heel warm.

Gembervruchtensap
Antoinette maakte hem met wortels, maar die had ik niet in huis. Zonder gaf dit drankje ook een goede kick.

  • 3 perssinaasappels
  • 2 cm gember, fijngesneden
  • 1 appel, geschild en in partjes
  • 250 ml water

Pers de sinaasappels. Doe de sap, samen met de andere ingrediënten in een keukenmachine. Mix alles fijn en koel nog even in de koelkast.

Peren-karamel-gemberijs
Gebaseerd op een recept van David Lebovitz, maar dan anders.

  • 300 ml slagroom
  • 1 cm gember, geschild en in plakjes
  • 120 gram fijne kristalsuiker
  • 2 rijpe handperen, geschild en in kleine blokjes gesneden
  • snuf zout
  • theelepel verse citroensap

Verwarm in een steelpan de slagroom met de gember. Breng kort aan de kook. Zet het vuur uit en laat staan tot gebruik.

Verwarm in een andere steelpan de suiker. Zet het vuur halfhoog. Zorg dat je een vochtige spatel of vochtig kwastje bij de hand hebt, hiermee kun je de suiker van de kanten afvegen. Beweeg een beetje met de pan om te ‘roeren’ (roer zelf niet!). Als het mengsel amberkleurig is, voeg je de peer voorzichtig toe. Doe dit van het vuur af. Zet de pan terug op laag vuur en laat nog 10 minuutjes doorkoken.

Laat een kwartiertje afkoelen. Haal de gember uit de slagroom en roer de helft van de slagroom door de perenkaramel. Voeg nu de rest van de slagroom, het zout en de citroensap toe. Roer goed door. Laat op kamertemperatuur komen en pureer. Laat nu nog helemaal afkoelen in de koelkast (ongeveer een half uur).

Maak af in de ijsmachine (20-30 minuten) of zet het ijs in een bakje in de vriezer. Als je voor dat laatste kiest, roer het ijs dan ieder uur om. Na 3-4 uur is het ijs eetbaar.