posted by on Uitdaging 30

16 comments

Opdracht 7 van mijn uitdagingenlijst ‘Een workshop sabreren volgen’ werd bedacht door mijn zusje N. Eigenlijk was dit haar grote droom en niet de mijne. Zij vond het stoer, ik vooral eng. Toch kwam de opdracht op de lijst.

Het was niet eenvoudig om iemand te vinden die me bij deze opdracht kon helpen. Workshops waren er wel. Een heel gilde van sabreurs wilde me het sabreren wel leren, maar dan wel met een groep én met een demonstratie en ook nog eens voor een fiks bedrag. En dat was nu net niet de bedoeling.

Gelukkig had vriendin C. nog contacten in de wijnwereld. Zij belde een oud-collega en die wist wel iemand die me de kunst van het sabreren wilde leren: “Oh, dertig opdrachten, dat heeft een vriend van me ook gedaan.” Kijk, hij begreep het.

Gisteren ging het gebeuren. Uit Zeeland, Haarlem en Utrecht togen we naar Rijswijk voor een lesje champagneflessen open sabelen. Maarten gaf uitleg. Over de geschiedenis (hoe de champagnecollectie van Napoleon kapot werd gemaakt), over de druk (2,5 bar, zoiets als een autoband), over de voorwaarden (champagne brut, eerst de zwakke plek opzoeken), over de techniek (eerst wrijven en dan je beweging doorhalen, geen twijfel) en over wat er mis kon gaan (niet de fles bij de hals pakken, misschien wat champagne die over je hand vloeit).

Met lichte angst, trillende handen en een klein paniekgevoel stapten we in de lift van het appartementencomplex. Met vijf flessen Jacquart, evenveel glazen en een sabel in ons hand. De buren groetten ons verbaasd, maar vriendelijk.

Plaats delict werd het grasveldje voor de deur. Daar waar geen hondjes of bejaarden liepen, daar waar we alleen een boom of onszelf konden bezeren. Daar gingen we sabreren. Mijn angst werd niet minder. Mijn handen bleven trillen.

Het leek me het beste om als eerste te gaan. Zonder demonstratie en zonder dat ik wist hoe hard de knal zou zijn. Zonder dat ik het eerst fout had zien gaan bij een ander. Maar met de deskundige aanwijzingen van Maarten en de geruststellende woorden van de rest van de groep stootte ik in één, oh nee, drie keer de kurk behendig van de fles. De knal was veel zachter dan ik verwachtte, de fles schoot niet uit mijn hand, de champagne bleef zelfs volledig in de fles. Natrillend proostten we op de goede afloop en werd gezorgd voor bewijsmateriaal: een filmpje, wat foto’s, nog meer foto’s, ja nu met glas, oh en eentje met kurk en eentje van de fles, en nog eentje met de sabel er bij.

Vervolgens waren ook de anderen aan de beurt. Ook zij sabreerden alsof ze nooit hun champagnefles nooit anders openen. En ook zij voelden die vreemde ontlading of adrenalinekick na het kapotslaan van de fles. We bewaarden de kurken. We kletsten nog wat na en zagen al voor ons hoe we voortaan op elk feestje gaan knallen met onze net aangeleerde techniek. En we nipten nog een klein beetje champagne.

Bedankt Nienke, Cathy, en natuurlijk Marisa en Maarten van DGS! Super dat jullie het zagen zitten om me hierbij te helpen. Opdracht geslaagd!

Op de foto’s zien jullie (van boven naar beneden van links naar rechts): de fles en het sabel, met de flessen in de lift, angst, sabreren met de ogen dicht, verbazing, ontlading, opluchting, rommel in het park en trots. Wat een feest, die uitdagingenlijst!

Tags: ,

16 reacties

  1. Smaakmaakster
  2. Marion Timmermans
  3. Smaakmaakster
  4. Smaakmaakster
  5. Smaakmaakster
  6. Annet
  7. Smaakmaakster

Trackback e pingback

  1. Nieuws, roddels en feitjes van vandaag de dag… | Wijn
    [...] echt iets met wijn en bubbles heeft, maar dankzij DGS heeft ze wel leren sabreren. Een van de uitdagingen ...
  2. Kilometers maken… | Smaakmaakster
    [...] dan 1000 kilometer reed ik deze week voor mijn 30 uitdagingen. Over mijn bezoek aan Rijswijk en Almere schreef ...
  3. Dubbel feest en tja, dat was het dan… | Smaakmaakster
    [...] bereiden, verjaardagstaarten met marsepein versieren, paella maken, vloggen,soufflés laten lukken, sabreren, betere foodfoto’s leren maken, verse pasta maken, de ...

Plaats een reactie