Meer leren over wijn, of zelfs mijn wijnbrevet halen: een uitdaging die niet een ander, maar ikzelf bedacht. Ik drink graag (heel graag) wijn, maar weet er eigenlijk te weinig van. Ik bedacht dat het halen van een swen-2 brevet me veel plezier zou geven. Na het halen van zo’n diploma zou ik nooit meer dom staan knikken bij zo’n Italiaanse wijnboer. Nee, voortaan zou ik mijn wijn uitspugen in plaats van doorslikken en zou ik vragen op welke hoogte de druif groeide, en zou ik spreken over cépage en assemblage en vragen of er sprake is geweest van een malolactische gisting.
Ik gaf me op voor een cursus van twaalf avonden en hoopte heel hard dat mijn kritische en nuchtere kant (wat een gedoe allemaal, het gaat toch om lekker of niet lekker) het niet zouden overleven en ik helemaal wild zou worden van allerlei wijnfeitjes.
Ach ja, je kent me ondertussen.
Al de eerste les bleek dat een cursusavond van een uur of drie (en soms nog een half) waarin allerlei termen voorbij kwamen die ik niet kende, mijn enthousiasme voor wijnfeitjes niet vergrootten. Na een dag hard werken, was de cursus net een beetje teveel van het goede. Ik besloot diezelfde avond om over te stappen naar de kortere cursus, eentje van zes avonden, waarbij de nadruk meer lag op het leren proeven in plaats van de theorie achter de wijn. Dag swen-2 brevet…
Daarna werd de cursus iedere week beter. Zeker toen op de vierde avond bleek dat de rest van de groep zich aansloot bij mijn zienswijze: “Dus het maakt niet veel uit wat je koopt, je kan toch nooit met zekerheid zeggen wat je in huis haalt” en “Uiteindelijk gaat het toch gewoon om wat je lekker of niet lekker vindt?” Mijn proefnotities werden korter. Ik probeerde ook niet meer de geur van rode aalbes of egelantier te ontdekken. Nee, voortaan rook een wijn gewoon naar stal of ziekenhuis.
De laatste avond was het hoogtepunt. Niet alleen omdat het de laatste avond was, maar vooral omdat ik toen eindelijk gewoon aan mijn buurvrouw kon vragen “Goh, wat doe jij nu eigenlijk voor werk?” en “Oh, heb je daar ook weleens gegeten!” Er werd gekletst, er waren hapjes en we mochten de wijn eindelijk doorslikken.
Na zes avonden weet ik beter hoe ik wijn moet proeven, kan ik van een aantal druivenrassen de smaakkenmerken geven, weet ik dat er toch weleens gerommeld wordt in de wijnwereld, heb ik een lijstje van wijnen die ik lekker vond én weet ik dat de vrouw die naast me zat hartstikke aardig was.
Heel succesvol was het dus nog niet, maar we gaan door voor de tweede ronde, want in maart start ik met een cursus culinair en wijnschrijven bij niemand minder dan Onno Kleyn.
Ik drink er alvast eentje op! Fijn weekend allemaal!
6 reacties
Trackback e pingback
-
Dubbel feest en tja, dat was het dan… | Smaakmaakster
[...] meedoen met een foodblogevent, mayonaise maken, 4 gangen voor 10 euro, geboortetraktatie bedenken, wijncursus volgen, Zeeuwse maaltijd bereiden, jachtschotel ...
@Nell: Ik ben helaas niet zo georganiseerd. Ik vergeet soms toch wel wat ik lekker vind of ik raak het briefje waar het opstond kwijt. En áls ik dan een tijdje dezelfde wijn koop, heb ik niet eens door dat de blend is veranderd, haha. Ik wil je helemaal niet demotiveren voor zo’n cursus, hoor. Ik denk dat het best heel leuk kan zijn als je iemand voor de groep hebt die je wakker houdt. Maar ‘leuk’ is zeker belangrijk. Dat van Van Leerzem wist ik al, maar toch bedankt voor de tip!
Wijncursus staat ook al veel jaren op mijn to-do-lijst. Van de andere kant: ik kan ook zonder papiertje blijven kopen, proeven en schiften. Alles wordt keurig genoteerd, zodat ik nog altijd weet waar ik wat gekocht heb. Na jouw verhaal gaat het me ook steeds minder trekken. Het moet vooral leuk-leuk-leuk zijn, dinges met eten en drinken.
Bij wijnhandel Van Leerzem M’burg is het trouwens 1 x per maand proeverij op zaterdag!
@Es: Het was geen verschrikking, hoor, maar niet praktisch genoeg voor mij. Wijngaarden bezoeken zullen we zeker blijven doen, al is het alleen maar omdat ze vaak in prachtige omgevingen liggen.
@Annet: Oh, ik ben echt heel benieuwd! Er is zoveel leuks op cursus-workshopgebied… Ik zag laatst een vleescursus voorbij komen en toen dacht ik: dat wil ook! Maar ja, keuzes maken… Zo te lezen zit bij jou de basiskennis er aardig in!
Jammer dat je cursus niet succesvol was, die van ons het wijn MAKEN wel hoor.
We weten nu van alles over vergisten, wijnsteenzuur, sulfiet, klaren, pecto-enzymen, most, pulpvergisting, het hele vinificatieproces en er staat niet alleen 2 x 5 liter op het gilde maar ook 2x 10 liter appelwijn en 5 liter frambozenwijn te pruttelen thuis.
Als het in de flessen zit kom je maar een eens een flesje halen om te proeven het is best te drinken ………………………toch
Hahaha, ik zit met hetzelfde. Kritisch, te vlug afgeleid, hou niet zo van geneuzel (misschien als ik puberdochter veilig heb afgeleverd in de ‘grote mensen wereld’) en ik knik ook dom bij de slijter.
En dat mogen doorslikken van wijn lijkt mij ook het hoogtepunt van de cursus.
Ik moet zeggen dat ik een bezoekje aan een wijngaard hier in de buurt dan wel weer heel leerzaam vond. De rosé zelf? Bar zuur en wrang.
Maar naar Onno Kleyn, kijk dat doe je het met klasse. Ik kijk uit naar je ervaring!